Inhoudsopgave van Editie 1 - 2022 - ELF Voetbal

Een echte nummer 11 laat zijn tegenstander lopen. Verdedigen voelt-ie zich te goed voor. In de meeste gevallen ís hij dat ook. Een nummer 11 schept net zoveel plezier uit een geslaagde passeerbeweging als uit een overwinning. Een nummer 11 is dan ook zelden het lievelingetje van de trainer. Te eigenwijs. Een nummer 11 voetbalt nog gewoon omdat hij dat leuk vindt. Omdat een stadion voor hem niet wezenlijk anders is dan het pleintje uit zijn jeugd. Ter ere van ons veertigjarig bestaan besloten we onszelf te trakteren. Op een duik in de poel der creatievelingen. Vijftig nummers 11 komen aan bod; van alle clubs van de Eredivisie tot aan de Tweede Divisie. Buitenom, zoals vroeger, of binnendoor, zoals nu. Samen vangen zij de magie van de nummer 11.…

We willen u niet te veel vermoeien met de wereld van waarzeggerij, maar een korte zoektocht op internet naar de betekenis van nummer 11 in de numerologie bevestigt dat er gemakkelijk een aantal links zijn te leggen met de kenmerken van een nummer 11 in de voetbalwereld. Intuïtief, creatief en vrij kunnen denken bijvoorbeeld. Artistieke vrijheid boven zakelijkheid zou je het zelfs kunnen noemen. Dat beeld omschrijft uiteraard niet iedere linksbuiten, want de Cristiano Ronaldo van pakweg de laatste twaalf jaar is een totaal andere dan die van zijn beginjaren bij Sporting Portugal en Manchester United. Functionaliteit staat inmiddels ver boven speelsheid. LIJNDRIBBELAAR Ragnar Oratmangoen valt op zijn niveau nog tot de categorie Ronaldo van zijn beginjaren. Dribbelend soms onnavolgbaar, een echte publiekstrekker. Maar ook een speler die niet hoog…

Galatasaray, Rapid Wien, Girondins de Bordeaux, Real Madrid en in de finale Benfica. De serie clubs die sneuvelde in de succesvolle race die PSV haar grootste succes uit de clubhistorie bezorgde. Hans Gillhaus kan het rijtje nog zo opdreunen. “Mijn beste wedstrijd vond ik Rapid-uit. Ik maakte daar een belangrijk doelpunt (de winnende 1-2, red.). Maar ook Galatasaray-thuis (3-0 winst na 0-2 uitnederlaag, red.) was goed. Toen zorgde ik voor de openingstreffer. Het geheim om Real uit te schakelen? We kenden geen angst. Het maakte niet uit tegen wie we speelden. De uitwedstrijd bekeek ik helaas geblesseerd vanaf de tribune in Santiago Bernabéu.” “Ik kwam die voorgaande zomer van FC Den Bosch. Een hele grote overgang. In het voorjaar ondervond ik fysiek en mentaal de gevolgen van het zware programma…

“Het gevoel in mijn linkervoet is nu 85 procent. Of het meer gaat worden, weet ik niet. Eerlijk gezegd vind ik het goed zo”, vertelt de voormalige linksbuiten, die zich bij Willem II opwerkte tot publiekslieveling en met de club in de Champions League uitkwam. In februari 2019 werd hij het slachtoffer van een moordaanslag. “Die avond had ik meegelopen met de training van het eerste elftal van De Volewijckers. Teammanager Edson Smith benaderde me met de vraag of ik daarin interesse had en de hoofdtrainer wilde helpen. Ik stond die donderdag pas voor de tweede keer op het veld. Ik bleef nog even hangen in de kantine en reed daarna naar huis.” Het is tegen half twaalf als Abdellaoui vanaf een scooter vijf kogels op zich afgevuurd krijgt. Eentje…

Tien jaar speelde Van der Hooft in de jeugdopleiding van PSV. “Het laatste jaar in het tweede elftal. Vaak deden vijf, zes jongens van het eerste mee. Dan zat je niet eens op de bank. Henk de Jonge was trainer. Ik informeerde of ik die zomer (1977, red.) kon blijven. Hij antwoordde dat ik te klein was, niet snel genoeg en geen man kon passeren. Dat kwam hard aan. Die maandag ging ik niet trainen. Hij belde me daarna, bood zijn excuses aan en vroeg of ik weer wilde komen. Dat deed ik, maar ik wist dat mijn toekomst elders lag.” Ploeggenoten Ton Wouters en Pieter Willems maakten de stap naar Helmond Sport. “Ik vroeg of ik ook mocht komen, maar de selectie was rond. Ik kon bij het tweede…

“We speelden met Sparta Nijkerk tegen Quick Boys.” Die zaterdagmiddag 12 april 2014 wordt in de Hoofdklasse A de kiem gelegd voor zijn profcarrière, die hem naar onder meer Frankrijk en België brengt. “Scouts van Telstar stonden langs de kant. Na afloop ontving ik van Telstar-directeur Pieter de Waard een uitnodiging voor een testwedstrijd. Ik scoorde en mocht die zomer op amateurbasis aansluiten. Mijn contract bij Sparta Nijkerk had ik verlengd, maar gelukkig met een clausule dat ik gratis kon vertrekken als een profclub zich meldde.” “Natuurlijk nam ik een risico. Ik had voldoende gespaard om het een jaar te proberen. Zag het als een laatste kans. Ik ontwikkelde me snel en na vier, vijf weken tekende ik een driejarig contract.” Voor de Amsterdamse dribbelaar voelt dat als voldoening. Als…

Hij hoort het zijn vader nog zeggen. “Zelf schieten, jongen. Je moet egoïstischer zijn op het veld”, herhaalt Michael Evans het advies dat hij een kwart eeuw geleden vaker hoorde dan het geluid van zijn wekker. “Ik maakte liever een mooie actie dan een doelpunt. Als ik twee tegenstanders voorbij was, wilde ik de derde ook nog pakken. En ik vond een assist vaak mooier dan een goal. Dat vond pap niet zo fijn.” Bij het publiek vielen zijn flitsende acties beter in de smaak. Razendsnel na zijn komst vanuit de amateurs van Venlosche Boys speelde de rappe vleugelaanvaller zich in de basis bij buurman VVV-Venlo. “Ik zat bij het tweede en had net een vakantie geboekt, met een groep van achttien vrienden. Naar Salou geloof ik. Toen kreeg ik…

Waarom hij wordt gezien als de beste nummer 11 van ASWH? “Dankzij het team”, antwoordt Hank Viveen (links op de foto) direct. “Mijn kwaliteiten kwamen bovendrijven, omdat we een ontzettend goed elftal hadden. Ik had een van de beste linksbacks van die tijd achter me: Johan Sturrus. Ik hoefde weinig mee te verdedigen en kon mij volledig focussen op het aanvalsspel. De combinatie tussen de spelers destijds werkte perfect. Ik speelde daardoor bij ASWH mijn beste spel als hangende linksbuiten.” Het hechte collectief uit Hendrik-Ido-Ambacht beleefde succesvolle jaren. In 2000 en 2001 werd ASWH twee keer achtereenvolgend kampioen. Viveen was op zijn plek bij de kampioen, maar besloot toch te vertrekken. “Voordat ik bij ASWH speelde, speelde ik acht jaar voor Kozakken Boys. Na het tweede kampioenschap belden ze op.…

Hij strekt zijn rechterhand en neemt zo de linker mee tot op borsthoogte. Vanuit zijn rolstoel in de woonkamer van het ouderlijk huis in de Amersfoortse wijk Kattenbroek geeft Joey Snijders aan hoe hoog hij zijn armen kan strekken. Praten gaat lastig. ‘Ja’, ‘nee’, ‘mooi’ en ‘Rob’. Daar stopt zijn vocabulaire. “Hij wil graag meer vertellen en uitgebreidere antwoorden geven, maar hij komt helaas niet verder”, vertelt vader Rob Snijders. Bijna zeven jaar leeft Joey met niet-aangeboren hersenletsel. Achter het stuur, ter hoogte van Achterveld, raakt hij onwel, slaat over de kop en geraakt in een coma. De eerste 72 uur zijn vanwege mogelijke hersenzwelling cruciaal. Na twee dagen ondergaat hij een zware operatie. Na zes weken ontwaakt hij. Rob gaat voortaan als mantelzorger door het leven. Hij staat samen…

“Wedstrijden bij Katwijk waren vaak op het randje en soms daaroverheen. Maar ook als mijn tegenstander me net een rotschop had gegeven, dronken we na de wedstrijd vaak nog een biertje.” Dat is hoe De Ridder de sfeer bij Katwijk omschrijft. Een warme familieclub, waar het eigenlijk altijd gezellig is. Bij winst of verlies. Dat maakt niets uit in Katwijk aan Zee. De Ridder beleefde prachtige jaren op De Krom. In de jaren negentig won hij drie keer het algemeen landskampioenschap voor amateurs. “Katwijk zit in mijn hart. Ik heb er een paar fantastische vrienden aan overgehouden.” Met andere Katwijkgrootheden Hans Zwaan, Marco van der Plas en Henry Pouw spreekt De Ridder nog jaarlijks af. “Dan gaan we een hapje eten of een weekendje weg met z’n allen. Geweldig is…

Vijftig jaar geleden maakte Louis van Tuil bij TEC de overstap naar het eerste elftal. Samen met vier andere jongens. Al snel veroverde hij zijn plek in het elftal. “In mijn tijd was het vanzelfsprekend dat jongens van vijftien een kans kregen. Op zondagen werkte de combinatie tussen ons en de oudere, ervaren jongens heel goed. Het teambelang stond altijd voorop.” Van Tuil omschrijft zichzelf niet als een typische linksbuiten. Hij speelde meer achter de spits. Balvast, met scorend vermogen, doelgericht, en met oog voor medespelers. Topclubs zagen dit ook in. “Voordat ik naar Vitesse ging, speelde ik een testwedstrijd voor PSV. Zij vonden mij op dat moment niet goed genoeg. Daarna kreeg TEC bericht van Vitesse. Of ik daar een testwedstrijd wilde spelen. Dat deed ik en ze wilden…

“Mag ik je pen even?” Marc Overmars pakt onze blauwe balpen van tafel, schuift zijn kop soep opzij en tekent met zijn rechterhand een rechthoek op de papieren placemat. Een half veld verschijnt. Twee poppetjes komen erbij. Eentje op links, de ander op rechts. Beide met een rondje bij de rechtervoet. “Dat is de bal”, legt hij uit in de kantine van Sportpark De Toekomst. “Als rechtsbuiten kun je met rechts alleen deze kant op”, zegt Overmars terwijl hij lijnen trekt over het veld. “Of je moet John van ’t Schip zijn die met zijn rechter een voorzet achter de verdediger langs op maat voorslingert. Op links kun je hierheen, hierheen en hierheen.” Onze pen volgt zijn woorden. “Een rechtsbenige linksbuiten heeft veel meer keuzes en is onvoorspelbaarder. Hij kan…

Bij binnenkomst in de woonkamer van het ruime appartement van Adrie Moulijn valt het oog meteen op een boek. In de hoek ligt de stoeptegel Feyenoord de Grootste. Het is een boek waarvan slechts 1908 exemplaren zijn gedrukt. Het appartement is de eerste stop van de bedevaart. Het bevindt zich op de achtste verdieping van een appartementencomplex aan de Maasboulevard. Niet ver van Kralingen. Je kunt er de stad prachtig overzien. Hoewel de lucht gevuld is met een pak mist zijn in de verte de contouren van de Erasmusbrug, De Kuip en Euromast te ontwaren. Adrie is een hartelijke vrouw die kosten noch moeite heeft gespaard voor het bezoek. Ze komt oorspronkelijk uit Zeeland, maar Rotterdam is ook haar stad geworden. Naast het boekwerk zijn er weinig dingen in het…

Ping. Pushmelding. Mo El Hankouri haalt zijn telefoon uit zijn broekzak en opent het bericht. Hij moet het twee keer lezen voordat het langzaam tot hem doordringt. Arjen Robben wordt zijn teamgenoot. “Ik liet het meteen aan al mijn vrienden zien. Ik weet het nog precies. We hadden vakantie, maar ik was gewoon in Rotterdam. Ergens buiten. Mijn vader had het ook gezien. Hij belde. Mijn pa is helemaal gek van voetbal. ‘Heb je het gezien? Heb je het gezien?’, riep hij door de telefoon. Ik weet nog precies wat ik toen voelde. Een heel gek gevoel. Moeilijk onder woorden te brengen. Arjen is natuurlijk een speler die alles gewonnen en ongelooflijk veel bereikt heeft. Ik had nooit gedacht dat we ooit samen zouden spelen. En nu werd hij plots…

Terwijl het kwik buiten het Goffertstadion slechts een paar graden in de plus staat, de wind waterkoud aanvoelt en de zon zich niet laat zien, zorgt Magnus Mattsson binnen voor een zomers tintje als hij zijn mobiele telefoon tevoorschijn haalt. De beginklanken van Everybody Wants to Rule the World van Tears for Fears komen uit het apparaat. “Ik vind dit zo’n gaaf nummer. Het bestaat slechts uit twee akkoorden. Luister maar eens”, zegt hij terwijl hij een gitarist nadoet. “Ik word er altijd vrolijk van. Het staat niet voor niets op nummer één van mijn Spotify-lijst over 2021 als ik naar de jaren tachtig kijk. Op twee? Hall & Oates.” Opvallend, omdat Mattsson pas in 1999 ter wereld komt. “Ik heb een hele brede muzieksmaak, wat als muziekproducent goed van…

Het is vrijdagmiddag in De Rijp, een dorp tussen Amsterdam en Alkmaar dat in Nederland vooral bekendstaat als de plek waar Thomas Acda opgroeide. Voor zo’n vijftien meiden begint het weekend nog niet, ook al hebben ze een kilometer of dertien moeten fietsen naar de middelbare school in Purmerend. En dan hebben ze ook nog gym gehad, protesteert een van de dames als Yuri Cornelisse (46) de training met een warming-up tracht te beginnen. Het enige probleempje: het hek zit op slot, de sleutel ligt nog op een naburige keukentafel. Cornelisse is voor geen gat te vangen. Vlak voor de velden van SV De Rijp ligt een klein kunstgrasveld, en dat zit niet achter slot en grendel. Daar kan het gezelschap wel even warm worden met een potje rugby zolang…

Toen hij onlangs languit op de bank AC Milan – Napoli keek, ging Tim Cornelisse (43) er in de slotfase van de topper in de Serie A toch even voor zitten. Hij zag dat Dries Mertens binnen de lijnen kwam in San Siro, met nog twaalf minuten te gaan. “Ja, dan kijk ik zo’n wedstrijd met veel meer belangstelling en hoop ik dat hij iets moois kan laten zien. Ik zie Dries nog met zijn schoentjes in de hand op zijn eerste dag op trainingscomplex Zoudenbalch rondkijken waar hij naartoe moet. Nu is hij de topscorer aller tijden bij Napoli en theft hij meer dan honderd interlands voor België gespeeld. Super mooi”, zegt Cornelisse, in de periode dat Mertens naar FC Utrecht kwam aanvoerder bij trainer Ton du Chatinier. GEEN…

Op zijn telefoon heeft hij een compilatie van zichzelf staan die hij via de cloud overal kan ophalen. “Dat geeft me een goed gevoel. Maar tot mijn 35ste voelde het als een trauma wanneer ik aan mijn loopbaan terugdacht.” Bond kreeg in de jeugd van FC Volendam het stempel van supertalent, sloeg het beloftenteam over, debuteerde op achttienjarige leeftijd tegen FC Twente en maakte twee maanden later een weergaloos doelpunt tegen PSV. Een duel waarin de Eindhovenaren in een bomvol Volendams stadion met 3-1 werden weggetikt. “Daarna mislukte mijn loopbaan. Een bacterie in mijn linkerknie zorgde voor een infectie. De medicijnen die ik daarvoor kreeg, sloopten mijn hele lichaam. Ik trainde gewoon door en raakte zo volledig overtraind. De tank was helemaal leeg. Ik was volledig door mijn reserves heen.…

Vincent van den Berg hoefde niet lang na te denken toen Arsenal zich meldde in de zomer van 2006. Vanaf het eerste moment voelde hij zich er welkom. “Dat kwam door de aandacht die ik kreeg bij de ontvangst. Ik had bij binnenkomst meteen een gesprek met Arsène Wenger. Hij besteedde aandacht aan mijn familie, vertelde me wat ik de eerste maanden kon verwachten en maakte tijdens of na trainingen altijd tijd voor me vrij. Dat getuigde van veel respect.” Van den Berg sloot aan bij het reserveteam van The Gunners, maar trainde vaak met de grote sterren. “Vaak speelden we als voorbereiding op wedstrijden elf tegen elf met het eerste en het tweede samen. Dan stond ik opeens op het veld met Van Persie, Ljungberg, Pirès, Adebayor en Wilshere.…

Het leek een gemakkelijke route naar de profs te worden voor Resida toen hij op jonge leeftijd in de jeugdopleiding van Ajax terechtkwam. Niets bleek minder waar. “Ik heb een lange weg afgelegd. Nadat ik het niet redde bij Ajax deed ik stappen terug om mijn doel te bereiken. Ik kwam bij verschillende amateurclubs terecht, waaronder Quick Boys en FC Chabab. Ik probeerde me op deze manier weer omhoog te werken. Op sommige momenten dacht ik aan stoppen, maar dan zeiden de mensen om me heen dat ik niet moest opgeven. Uiteindelijk debuteerde ik namens Telstar in het betaald voetbal. Ik ben heel trots op mezelf dat het is gelukt. Ik heb alles eruit gehaald wat erin zat.” Toen Resida 26 jaar was, zag hij zijn tweede droom uitkomen. “Ik…

“Hij wist de spelers op de juiste positie neer te zetten. Gaf elke speler persoonlijke aandacht, hield niet van gedraai en zei wat hij dacht. Ook tactisch en technisch sterk.” Ron Carli vertelt over de kracht van Arie Kurver. De trainer die PPSC uit Schiedam als kleine club in de Eerste Klasse hield en Carli er liet uitgroeien tot de pijlsnelle en technisch vaardige linksbuiten die een transfer naar Feyenoord afdwong. In de zomer van 1984 tekent Carli een contract in De Kuip, waar net de dubbel is veroverd. “Natuurlijk wilde ik zo fit mogelijk op de eerste training verschijnen. Met Arie trainde ik die zomer individueel.” De stap blijkt groot. Trainer Thijs Libregts geeft Carli op 12 september 1984 een basisplaats, uiteraard met rugnummer 11, op bezoek bij PSV.…

Zijn voornaam is Frits. “Hij heeft een verstandelijke beperking en kwam altijd kijken bij de thuiswedstrijden van De Treffers. Na afloop sprak hij me aan. Of ik hem naar huis kon brengen. Waarom niet? Het bleek een minuutje rijden. De week erop volgde dezelfde vraag en werd het een standaardrit. Ik werd later gebeld door zijn begeleider. Of ik hem ook voor de wedstrijd kon oppikken. Spelers moeten vroeg aanwezig zijn, maar dat vond Frits geen probleem. Dan mocht hij de vlaggen klaarzetten en andere klusjes verrichten. Vond hij leuk.” Echargui volgt de post-hbo-opleiding participatie, burgerschap, zorg en welzijn en werkt als groepsleider. “Een seizoen later ging opnieuw de telefoon. Frits bleek cliënt van Pluryn, een landelijke zorgaanbieder. Of ik interesse had om voor hen te komen werken. Een mooie…

Dat men in de Verenigde Staten anders met sporthelden omgaat dan in Nederland, is niet bepaald een geheim. In ons land zijn we minder van het opkijken naar atleten en luidt het credo: doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg. Dat uit zich op verschillende vlakken. Een van de Amerikaanse tradities in het eren van topsporters die wij minder goed begrijpen, is het terugtrekken van rugnummers. In Nederland gebeurt dat weliswaar mondjesmaat, maar in ons land gaat daar vaak een tragische reden aan vooraf. Zo wordt bij Ajax rugnummer 34 niet meer uitgedeeld omdat het nummer van Abdelhak Nouri is. Nummer 4 bij FC Utrecht wordt niet meer gebruikt na het overlijden van David di Tommaso en bij NAC Breda is 13 uit de omloop gehaald als eerbetoon…

The Marlborough Arms opent doordeweeks om 16.00 uur de deuren. “Tot middernacht. Soms gaan we een uurtje eerder dicht. Een pubbezoek rond lunchtijd is zelfs in Engeland uitzondering geworden. Jammer. In het weekend gaan we om 12.00 uur open. Op zondag bieden we roasts aan. Je kunt kiezen tussen vier varianten. Mijn vrouw helpt dan mee in de keuken.” Sinds 1994 is John Linford eigenaar van de pub in het noordoosten van Norwich. “Voor die tijd had ik een café in het centrum van de stad. Dat was eigendom van een brouwerij. Ik betaalde maandelijks een forse huur. Ik wilde graag een eigen pub. Boven de pub baatte mijn schoonvader een Bed & Breakfast uit. Dat liep goed. ‘Ik had één stelregel: ik ging nooit een dag voor de wedstrijd…

“Ik woonde in Emmeloord, en we kwamen voor familie veel op Urk. Ik weet dat ik als Emmeloorder wel werd aangekeken als een vréémde (Korf imiteert het lokale accent, red.), omdat ik me met andere dingen bezighield. Voetballen, bijvoorbeeld. De familie had het er wel moeilijk mee toen ter sprake kwam dat ik op zondag ging voetballen. Dat was not done. Aanvankelijk legde ik me erbij neer dat de traditie en religie op Urk dat voorschreven. Maar het werd steeds lastiger om de profclubs af te houden. Toen ik zestien of zeventien was, vroeg mijn vader wat ik wilde. Voor mij was duidelijk dat ik het wilde proberen, dat ik niet achteraf met ‘had ik maar’ zou zitten. Mijn vader was ook een goede voetballer, maar mocht niet op zondag…

Het gebeurde met nog een minuut officiële speeltijd te gaan, op de avond van 13 augustus 2011 in GelreDome. Giorgi Chanturia, de nieuwe nummer 11 in de selectie van Vitesse, ontving de bal aan de rechterkant van het veld van Wilfried Bony en dribbelde op VVV-Venlolinksback Niels Fleuren af. Die kon niet meer dan achteruit lopen en zag Chanturia na een schaar en nog wat dreigende bewegingen met zijn linkervoet de bal binnen het strafschopgebied in de verre hoek krullen, langs keeper Dennis Gentenaar. Met beide handen maakte Chanturia een hartjesgebaar naar de toeschouwers achter het doel van Gentenaar. Vervolgens kuste hij beide handen, waarna ploeggenoot Michihiro Yasuda hem optilde. Met wijd gespreide armen keek Chanturia om zich heen en werd hij bejubeld door lachende teamgenoten. ‘We don’t need Barça,…

Als een klein jochie liep Alhaft al rond op het trainingscomplex van Sparta. De geboren Rotterdammer kan zich niet eens meer herinneren hoe oud hij was toen hij de Spartaanse jeugdopleiding betrad. Al die tijd droomde hij van doorbreken in het eerste. Het eerste elftal haalde hij, maar tot een definitieve doorbraak leidde het niet. “Als ik het over zou mogen doen, zou ik met meer bravoure willen spelen. Die tijd had ik vooral moeite om elke week constant te zijn. Achteraf realiseer ik me dat je vooral jezelf druk moet opleggen. Dat moet niet via externe factoren als een trainer komen. Hoe ouder je wordt, hoe wijzer. Dat is een goede les voor mij geweest.” Na jaren bij Sparta zette de buitenspeler in 2019 een stap terug. Alhaft transfereerde…

Excelsior heette een springplank te zijn. Jaarlijks beklom een handvol Feyenoord-talenten de ladder voor een korte aanloop op weg naar hogere regionen. Springen om te landen in De Kuip. Zo verdrong Brian Pinas zich op die ladder met medetalenten, net als hij door Feyenoord op Woudestein gestald om te rijpen. Vaak met succes. Talenten als Salomon Kalou, Thomas Buffel, David Connolly en Gill Swerts keerden vlot terug naar de grote broer in Zuid. Voor Pinas volgde geen korte aanloop, maar een aangename wandeling; drie seizoenen bracht hij door bij Excelsior. Een periode waaraan hij met veel plezier terugdenkt. “We gingen wekelijks het veld op met het idee dat we even lekker gingen voetballen. Dat vond ik heerlijk. Ik ben gaan voetballen omdat ik het spelletje zo leuk vond, niet om…

Zijn komst naar Doetinchem in de zomer van 2004 voelde voor Robbemond als een nieuwe start. “Bij AZ kende ik een goede periode. Mijn ontwikkeling werd gestuit door een knieblessure. Kraakbeenschade. Veertien maanden stond ik aan de kant. Ik ben vier keer geopereerd aan mijn linkerknie. Tijdens de laatste ingreep heeft specialist Andreas Imhof in München een kraakbeentransplantatie uitgevoerd. Mijn knie leek op die van een 65-jarige, vertelde hij. Als ik zonder operatie doorging, moest ik binnen twee à drie jaar aan een kunstknie. Ik wilde nog zo graag voetballen dat ik alles heb getracht om weer fit te worden. Ik ben AZ-fysiotherapeut Maarten Gozeling dankbaar dat hij zoveel tijd in me stak. Ik moest zelfs opnieuw leren lopen. AZ had in de tussentijd Denny Landzaat gehaald en die deed…

Elf jaar is hij nu, Danyal de Jong. De zoon van Marco floreert dit seizoen in FC Den Bosch Onder 12. “Of hij op me lijkt? Hij is een rechtspoot en rechtsbuiten. Voor het overige wel. Hij is snel, explosief, heeft een goede actie in de benen, passeert handig drie tot vier tegenstanders en scoort gemakkelijk. Sinds zijn vierde begeleid ik hem en dit seizoen was ik ook tijdelijk zijn trainer, nadat de aanvankelijke trainer stopte.” Elke zaterdag zit Marco de Jong op de trainersstoel en zeven dagen in de week staat hij op het veld bij de jeugdteams van FC Den Bosch. “Ik geef specialistentraining aan de Onder 12 tot en met de Onder 21. Ook begeleid ik jeugdspelers individueel. Op woensdag en zondag verzorg ik ook de talentenschool…

Het hoogtepunt van zijn periode bij AFC beleefde Grootfaam in 2019. Altijd al wilde hij een keer kampioen worden en dat lukte dat jaar. Met topscorer Raily Ignacio en de broertjes Yordi en Kenny Teijsse werd hij met AFC kampioen van de Tweede Divisie. “Iedere wedstrijd was speciaal dat jaar. Het bijzondere aan ons team was dat we iedere wedstrijd achter kwamen, maar het daarna altijd omdraaiden. In de rust scholden we elkaar helemaal verrot en daarna kwam het goed. De trainer hoefde niets te zeggen, want we motiveerden elkaar.” De sfeer binnen de spelersgroep lag ten grondslag aan het succes, meent Grootfaam. Hij kan zich nog een wedstrijd tegen Jong FC Volendam herinneren. “Yordi Teijsse scoorde een hattrick in de tweede helft, maar ik denk dat ballen te duur…

Oorlog verdreef de familie van Sargon Gouriye uit Syrië, om uiteindelijk neer te strijken in het oosten van Nederland. Ook daar speelt zijn Assyrische afkomst een belangrijke rol in zijn leven. “Het vormt een groot deel van wie je bent. De Assyrische gemeenschap is erg hecht. Er zijn wereldwijd ongeveer drie miljoen Assyriërs. De beperkte omvang maakt een groep hechter. Daardoor voel je je verbonden. Ik vind het heel belangrijk om mijn cultuur vast te houden. Hopelijk kan ik de normen en waarden doorgeven aan mijn kinderen, zoals respect voor de medemens, naar de kerk gaan en het belang van familie. Ik leef heel dicht bij mijn familie. Assyriërs houden ervan om samen te zijn. De Nederlandse cultuur is wat genuanceerder en nuchterder vergeleken met die van ons.” Assyriërs hebben…

“Mijn dochter is op bezoek vanuit de Verenigde Staten. Gisteravond keken we de aflevering van Andere Tijden Sport over ons bekersucces terug. De rillingen liepen weer over mijn rug.” In het seizoen 1974/75 bereikte IJsselmeervogels als eerste amateurclub in de historie de halve eindstrijd. De ene na de andere profclub sneuvelde. In de kwartfinale, waarin Vedder de score opende, AZ als laatste. “Binnen dat team paste alles. Jongens zoals ik met techniek gecombineerd met jongens die het moesten hebben van hun inzet en karakter. We konden elkaar altijd recht in de ogen kijken. Niemand beurde immers een cent.” Vedder, die van zijn vijftiende tot zijn 39ste in het eerste elftal speelde, werkte op dat moment als inspecteur kwaliteitssystemen bij een metaalbedrijf in Bunschoten-Spakenburg. “Iedereen voetbalde voor IJsselmeervogels uit liefde voor…

Buiten zinnen was Mateja Kezman. Extatisch. Tot zover niets dat Jan Willem Bogers níet had verwacht. Geen man is immuun voor de emoties die gepaard gaan met een ontluikend vaderschap. Wat de gynaecoloog van het St. Anna Ziekenhuis in Geldrop wél verbaasde is hoe sympathiek de Servische spits zich gedroeg vóór en na de bevalling van zijn vrouw. “Ik heb twee bevallingen van zijn vrouw uitgevoerd”, vertelt hij. “Ik herinner me nog dat ik Kezman echt een ontzettend lieve jongen vond. In het veld kwam hij vaak arrogant over, zoals wanneer hij met juichen met twee duimen naar zijn naam wees. Maar hij bleek heel aardig en enorm betrokken bij zijn vrouw. Na afloop waren beiden dolgelukkig. Die bevallingen van Kezmans vrouw horen bij de leukere bevallingen die ik heb…