Mag ik je logboek even zien?” Zodra de jongedame achter de balie bij het duikcentrum dit vraagt, valt er een beladen stilte. Je hebt het gevoel dat je flauwvalt en je gezicht trekt wit weg. Ja, duikcentra hebben iets met logboeken, vooral de papieren variant. Ze zijn gek op logboekhouders, ze bladeren graag door de pagina’s, downloaden gegevens, en giechelen om rare stempels. Ze willen per se weten waar je de laatste keer hebt gedoken. Het is geen nieuwsgierigheid, maar puur voor je eigen veiligheid en die van je duikbuddy’s. Als je geen logboek hebt, kan het zijn dat ze je vragen een checkduik te doen.
CHECKDUIK
Het woord logboek maakt mensen al nerveus, maar het woord ‘checkduik’ roept angst, paniek en boosheid op. Zeker wanneer je iedere week in…
