I k werd op 4 maart 1997 geboren in Venetië, Italië, met een compleet gezond lichaam. In 2008 werd ik opnieuw geboren, dit keer met een handicap. In dat jaar werd ik de ongelukkigste persoon op aarde. Maar daarna ook, zo bleek, de gelukkigste persoon op aarde. Toen ik 11 jaar oud was, kreeg ik acute meningitis: een zeldzame, maar dodelijke bacteriële hersenvliesontsteking.
Het gaf me ernstige littekens op mijn gezicht en lichaam, en om mijn leven te redden moesten de artsen mijn ledematen tot boven mijn knieën en ellebogen amputeren. Ik bracht voor mijn gevoel een eeuwigheid alleen door in het ziekenhuis. Bang voor hoe mijn leven eruit zou komen te zien zonder armen en benen, bang om anders te zijn dan iedereen, bang om nooit meer te kunnen…
