Dat moet anders. Fuck, maakt niet uit, ik ga vaker nee zeggen Hoe the fuck ben ik hier weer beland, denk ik, terwijl wietlucht steeds dieper mijn neus binnendringt. Om me heen zitten vijf jongens die ik al zeker tien jaar niet gezien heb, te eten voor hun leven van vettige, zompige burgers. We kennen elkaar van vroeger, uit de buurt en uit een tijd dat ik nog veel blowde. Toen ik een van hen laatst tegen het lijf liep, besloten we weer eens af te spreken: eerst de kroeg in, daarna wat eten. ‘Ik heb voor de nostalgie al gereserveerd bij The Bulldog,’ liet iemand na een paar biertjes vallen. Haha, dacht ik, goede grap. Maar even later liepen we écht naar de coffeeshop. Meteen ontvouwde zich een interne…
