Ja, lieve columnvretertjes, dit is ‘m dan. Het afscheid waar je van wist dat het uiteindelijk toch ooit zou komen. Ik heb net even teruggezocht en kreeg oprecht dikke, warme vingers van het scrollen. Ik behuis dit prachtige plekje in een van mijn favoriete bladen van Nederland blijkbaar al sinds 2017. Eind 2017 werd ik benaderd met de vraag of ik een column wilde schrijven over mijn leven als vrouw in de stad. En nu is het tijd om het stokje door te geven. Aan vers bloed. Mij kennen jullie inmiddels wel, tenslotte. Heel erg jammer, vinden mijn grote ego en ik, maar aan de andere kant is het ook wel een beetje tijd.
Jullie hebben met me meegezeurd, meegerouwd, meegelachen, meegenoten, meegeleefd en hebben je soms doodgeërgerd omdat ik…
