Ik snap het ergens wel. Dat je op een gegeven moment denkt: Jan-Peter is het misschien niet helemaal, maar hij is lief, wil trouwen, heeft een mooi huis, een stabiele baan en – niet onbelangrijk – hij wil ook graag kinderen. En jij bent eind dertig, je biologische klok tikt en je denkt: misschien is dit het gewoon. Maar toch… Tegenwoordig lijkt liefde soms net iets wat je via een bezorgservice samenstelt: ‘Doe maar een goede baan, een leuk karakter, kinderwens erbij graag, o, en een mooi huis met een tuin als het even kan.’
Alles klopt. Op papier dan. Alleen: waar is het gevoel gebleven? De passie? Ik merk het ook in mijn omgeving. Mensen die zeggen: ‘Het is niet meer wat het was. Ik ben niet meer verliefd,…
