Ik heb een druk hoofd. Nee, maar écht een druk hoofd. Het is een soepzooitje daarboven. Je moet het voor je zien als een bol wol, waarvan ik constant het begin en het einde van de draad kwijt ben. Mijn gedachten houden nooit op, ze gáán maar door. Het gaat ongeveer zo: in de ochtend zet ik een kop koffie. Mijn kopje is geel, ik denk aan een banaan, krijg zin in een banaan, moet werken, maar sta vervolgens in de supermarkt, zie aardbeien, denk: lekker aardbeien, vraag me af waarom die pitjes op de aardbeien zitten, ik googel het in de supermarkt, word gebeld, loop naar buiten, even later ben ik thuis: met lege handen. Zonder banaan. Zonder aardbei. (Het zijn overigens zaadjes, die pitjes weet ik nu.) Ander…
