Wat borsten betreft kun je het als vrouw eigenlijk nooit goed doen: je bent preuts of een hoer Zo’n twee jaar geleden zag ik een jonge vrouw dansen op de Pride alsof haar leven ervan afhing. Zonder topje. In haar blote borsten. Het zag er bevrijdend uit. Ik stond een verdieping lager, op de stoep, bewonderend naar haar op het podium te kijken. Kom ook, wenkte ze enthousiast naar mij. Het was haar gloed, die bijzondere dag, de uitgedoste menigte op straat, en ja, ook de alcohol, dat ik dacht: waarom niet? En dus klauterde ik het podium op, en trok onder luid gejoel van de menigte óók mijn topje uit. Voor twee minuten dan, max. Waarin ik alleen maar aan mijn moeder en broertjes kon denken. Wat als die…