Je ontkent niet dat er problemen zijn, maar denkt na over de mogelijkheid dat die voorbijgaan Laatst keek ik de Netflix-serie The Restaurant, die zich afspeelt in de jaren vijftig en gaat over Nina, een rijkeluismeisje, en Calle, een arme arbeidersjongen. Ze worden verliefd, kunnen niet trouwen vanwege het klassenverschil en stichten uiteindelijk allebei een gezin met iemand anders. Als Nina jaren later een zeer ernstig ongeluk krijgt, is het toch Calle die hevig huilend aan haar ziekenhuisbed zit. ‘Ik denk er de hele tijd aan hoe het zou zijn als wij samen waren,’ zegt hij hikkend. ‘Ik fantaseer dat ik je tegenkom, dat je vertelt dat je gescheiden bent en we eindelijk samen kunnen zijn. Die fantasie heb ik nodig om te kunnen leven.’ En daarom mocht Nina niet…
