De emoties in de bundel Helixer zijn net zo wisselend als de gedichten die ze versterken. Zoals het hoort, roepen ze emoties op, troost, een glimlach en zachte liefde. Een win-win deze bundel, die prettig leest maar diepgang niet uit de weg gaat.
Mellegers poëmen dienen zich per bladzijde aan, sommige in optima forma, andere kromgegroeid, reumatiekerig maar ook speels, glimlachend of zelfs een tikje bozig. De dichter roert zich, schakelt van speels naar droef, maar legt altijd een solide emotionele bodem om het geschrevene te schragen - en wellicht de lezer te troosten. Twee paar voorbeelden, geheel willekeurig:
Gerda
Als ik haar zie gaanzie ik verlegenheidoverwonnen;de bruine ogen, spiedend naar alle kanten,liegen tegen de lange benen,haar slordige gang, als van een tiener.
Als ze mij aankijkt,zo aandachtig,als ze haar…
