Ik vond een oude foto van mijn zoon voor de rode Volvo. O ja, de dag van zijn verhuizing naar de Groningse binnenstad. Gezellig was dat, samen sjouwen. Maar Sams blije blik heeft vooral te maken met de verhuiswagenkwaliteiten van de 850 Estate. Matrassen, kasten, zijn bureau, computers en boeken, zelfs zijn fiets – het Zweedse vrachtruim bleek onverzadigbaar. Ik heb een week gezogen om hem schoon te krijgen, maar nooit was ik zo tevreden met mijn Volvo. Die dag ontdekte ik dat je het gelukkigst wordt van auto’s waaraan je iets hebt.
Misschien, dacht ik toen ik de 850 terugzag, kopen mensen daarom grote multifunctionele auto's, SUV's en stationwagons. Niet zozeer omdat er in normale mensenlevens veel te vervoeren valt, meer omdat ze romantisch hopen er ooit iets aan…
