Hij werkt altijd overrompelend. Het wordt je niet gevraagd, het wordt meegedeeld en dus moet ik mijn best doen om niet meteen “Ja hoor, is goed”, te mompelen als hij belt. “Ha, die Roy! Pak je agenda, man. Mooi programmaatje gemaakt: circuit van Mettet en dan de baan op in mijn TCR-Civic.” Niet iets om meteen enthousiast over te worden, want om nu half België door te rijden om vervolgens wagenziek te worden als passagier … “Nou ja, eh, Tom, weet je, mijn maag en ik zijn nooit goede bijrijders geweest, dus ik weet niet of …” Hij onderbreekt me: “Nee, Roy. Niet meerijden. Zelf rijden. Ik ga jou toch niet hier naar toe halen om naast mij te zitten?” “Eh, zelf rijden? In jouw raceauto?” “Ja.” “In jouw WTCR-Civic?…