Inhoudsopgave van Editie 2 - 2024 - AutoWeek Classics

“Ik ben niet zo van de nieuwerwetsigheden. Als je aan de ene kant de early adopters hebt, dan tref je mij aan de andere kant, waarschijnlijk helemaal in de hoek. Daar waar de rij wachtenden voor de nieuwste iPhone in ieder geval nooit zal komen. Ik ben van de school van ‘If it ain’t broken, don’t fix it’, in de breedste zin des woords. Als iets het doet, ga er dan niet aan klooien, en ga geen antwoorden bedenken op vragen die niemand stelt. Bij moderne auto’s word ik soms moedeloos van alle gadgets en systemen die erop zitten om het leven aan boord er zogenaamd veiliger en gemakkelijker op te maken. Kan iemand me vertellen wat er makkelijker is aan je buitenspiegels verstellen via een onlogisch menu in een…

Lange tijd was Morgan een familiebedrijf. Oprichter Henry Frederick Stanley Morgan bouwde in 1909 in het Britse Malvern (Worcestershire) zijn eerste driewieler die voorzien was van een 7 pk sterke V-twin van Peugeot. Al een jaar later stapte hij over op krachtbronnen van J.A.P. (J.A. Prestwich & Co. Ltd.). Het duurde niet lang of Morgan had een uitstekende reputatie opgebouwd bij bergritten, trials en races. ‘De snelste driewielers ter wereld’, stond in advertenties. Gedurende de Eerste Wereldoorlog werd de fabriek gebruikt om munitie te produceren, maar direct daarna ging het weer crescendo. Daar waar andere autofabrikanten nog te kampen hadden met materiaalschaarste, had Morgan met z’n lichtgewicht voertuigjes daar veel minder last van. Motoren werden betrokken van onder meer Anzani, Blackburne, Ford en Matchless. Sterker: sinds de oprichting in 1909…

‘In het verleden kreeg je van Aston Martin nog wel eens mysterieuze uitnodigingen. Die waren voor een selecte groep journalisten, waarbij gold dat positieve verhalen werden beloond. Kennelijk hadden we iets geschreven wat in de smaak viel. Aston Martin vroeg ons in 1988 op een bepaalde tijd naar een leisteenmijn ergens in Engeland te komen. Je wist niet wat je te wachten stond. Alles was ontzettend geheim. Het was ook niet zo dat je op het vliegveld werd opgewacht en er met de taxi naartoe werd gebracht, zoals gebruikelijk bij persreizen. We gingen met onze eigen auto op de boot. We kwamen op het opgegeven adres. Dat was de eerste keer dat ik een Aston Martin Virage zag. Vér voor de officiële persintroductie. Het was een echte auto, geen mock-up.…

Cord 810 Een pionier op het gebied van klapkoplampen en de eerste productieauto die over deze techniek beschikte, al in 1935 om precies te zijn. Door vijf keer de hendel om te draaien kon je ze bedienen. Bij deze auto was het voor het eerst mogelijk om de breedte van de lichtbundel aan te passen. In de jaren 30 van de vorige eeuw kreeg de Amerikaanse vliegtuigontwerper Eddie Stinson een idee: hij monteerde intrekbare landingslichten in de vleugels van zijn vliegtuigen. Wat Stinson nooit had kunnen bevroeden, was dat dit detail autofabrikanten over de hele wereld de komende zeventig jaar zou bezighouden. Een van hen was de auto-ontwerper Gordon Buehrig, die op dat moment werkte aan zijn meesterwerk, de Cord 810, waarin alle autotechnologie zou worden verwerkt die op dat…

Het lijkt wel alsof het centrale themaplein in de Zuidhal van het MECC er elk jaar weer fraaier uitziet. Deze keer zweefde er een hele serie lange smalle balken boven de tentoon gestelde auto’s. Mooi uitgelicht in Ford-blauw, omringd door enorme doeken met daarop afbeeldingen van de meest succesvolle race-Fords. Een centraal thema is nu eenmaal gebruikelijk bij klassiekerevenementen, en InterClassics had dit jaar gekozen voor ‘120 jaar Ford Performance’. Een keuze die wat uitleg vergt, want als we 120 jaar teruggaan in de tijd komen we uit in 1904 en toen bestond de Ford Motor Company amper een jaar. De ogenschijnlijk kromme banaan praat de organisatie recht door ons erop te wijzen dat Henry Ford al voor de officiële lancering van zijn merk bezig was met ‘autosport’. Door belangrijke…

Bij Simca was het begin van de jaren 60 een tijd van veranderingen op alle niveaus, vooral merkbaar in het modellengamma. Met de Vedette, een van Ford France geërfde sedan met V8, had de massafabrikant in de jaren 50 een uitstapje gemaakt naar het hogere segment, maar in 1961 trok het zich daar weer uit terug. In plaats van een tweede aanval te lanceren op dat segment, wendde Simca zich weer naar de basis van zijn succesverhaal. In dat jaar werd de fabrikant actief in de klasse van de compacte auto’s, waarin flinke verkoopaantallen werden gerealiseerd met de compacte Simca 1000, een vierdeurs sedan met de motor achterin. De verkoop van de verouderde middenklasser Aronde stagneerde op dat moment, want een groot deel van de klantenkring keek reikhalzend uit naar…

Apple-oprichters Steve Wozniak en Steve Jobs begonnen in een garage, de broers Van Doorne in een eenvoudig werkplaatsje en Louis Renault in het tuinhuisje van zijn ouders. De grootste multinationals komen voort uit de kleinste schuurtjes. De glorietijd van de huisvlijtauto’s ligt in de jaren van de wederopbouw. Huisvaders verdoen hun tijd nog niet met de ‘X-Factor’, ‘The talent scout’ of ‘So you think something’ op televisie. Wat ze dan wel doen? Ze creëren en knutselen avond aan avond in hun schuurtjes en maken huisvlijtauto’s. Ze dromen van mobiliteit, verlaten gebaande paden en geven zich over aan de romantiek om zelf iets te maken dat nog niet bestaat of een betere versie van wat er al is. Bekende eigenbouwers zijn Han van der Blij (HVB, Belcar, Citeria), Maus Gatsonides (Gatso) en…

De derde generatie Seat Toledo verschijnt in het voorjaar van 2004 en verdwijnt weer in 2009. Dat is het wel zo’n beetje. Er gaan verhalen dat de Altea XL eigenlijk was bedoeld als de stationwagonversie van de Toledo. Dat klinkt aannemelijk, want de XL is niets meer dan een Altea met extra bagageruimte. Seat wilde hem waarschijnlijk geen Toledo noemen vanwege de dramatische verkopen van dat model. De verkoopcijfers van de derde generatie Toledo zijn een absoluut drama. Om een beeld te geven: van de Toledo 1 verkoopt Seat er 559.000, van de Toledo 2 ruim 303.000 en van de Toledo 3 nog geen 55.000, waarvan bijna de helft in Spanje. In Nederland zijn er zo’n 2.500 verkocht. Dit exemplaar is een van de 383 Nederlandse Toledo’s uit 2006. Oh oh…

Er was enige verwarring over de verhuisplannen, want in december meldde het NMT in diverse nieuwsmedia dat het in 2024 gaat verhuizen naar een terrein van de Schiphol Area Development Company (SADC). “We hebben zwart op wit dat we ons daar kunnen vestigen”, voegt de enthousiaste directeur Arno van der Holst van het museum eraan toe, maar als Autoweek Classics belt met de SADC blijkt dat het toch anders in elkaar steekt. “Wij zijn inderdaad in gesprek met het Nederlands Transport Museum”, zegt SADC-woordvoerder Tariq Khan. “We staan positief tegenover tijdelijke vestiging van het museum op het Schiphol Trade Park. Het NTM moet nu met een plan komen waarbij het duidelijk maakt wat voor modulair gebouw er komt en hoe de buitenruimte ingericht moet worden. Wij kijken dan of dit…

We vieren in 2024 veertig jaar Jazz en alleen dat is al genoeg reden om achter het stuur van deze guitige, vernuftige en inmiddels heel zeldzame Honda te stappen. Plus per definitie het feit dat we een goed exemplaar wisten te vinden, want van de ruim 3.500 stuks die van eind 1983 tot en met 1986 in Nederland op kenteken werden gezet, zijn er niet veel meer over. De Jazz roept meteen associaties op met bijvoorbeeld de eerste Renault Twingo (1993) en de oer-Panda (1980). Hoekig, hoog en daarmee uiterst functioneel. Helemaal nieuw was hij niet in 1984, in Japan bestaat dit model al sinds 1981 en werd daar als Honda City verkocht. Hij was te groot om te voldoen aan de eisen voor de categorie ‘Kei-car’. Zijn lengte komt…

Voor de 24-uursrace van Le Mans gaat 1966 de boeken in als sleuteljaar. Het is namelijk het jaar waarin Ford, op het hoogtepunt van de oorlog tussen de twee merken, voor het eerst Ferrari weet te verslaan. Maar het is ook het jaar waarin nota bene een Mini te midden van dit pk-geweld een ongelofelijke 15e plaats overal behaalt. Niet zomaar een Mini: het is een Mini Marcos met gestroomlijnde kunststof carrosserie en speciale Cooper ‘S’-motor. Uit een verslag uit 1967: “Iedereen die vorig jaar de 24 uur van Le Mans op televisie heeft gezien, herinnert zich vast nog wel dat de commentator zei dat een kleine Britse auto de lieveling van het publiek was geworden. Tegen het einde van de race zag je een glimp van dit reislustige machientje,…

Als je hoort dat je op bezoek gaat bij een van de grootste verzamelingen Nissans ter wereld, verwacht je iets anders dan de weinig charismatische, grijze kolos waarin het Nissan Heritage Center gevestigd blijkt te zijn. Het ziet er meer uit als een fabriekshal. Dat is het in feite ook, want voordat het Heritage Center hier werd gevestigd, deed de vestiging in Zama dienst als productiefaciliteit. Sinds de jaren 60 werden hier verbrandingsmotoren, auto’s en later batterijen voor EV’s geproduceerd, maar nu dient het uitsluitend om het erfgoed van Nissan in ere te houden. Vooral ex-medewerkers houden zich daarmee bezig. Zo ook onze gids, Shigeo Shingyo, die sinds eind jaren 60 bij Nissan werkt en na zijn pensioen de liefde voor het merk kennelijk nog niet is kwijtgeraakt. Het enthousiasme…

Typisch Engels … eh … Amerikaans “Gisteren gespot in Royal Leamington Spa, vlak bij Coventry waar de Land Rovers, Jaguars en Astons van de band rollen. Die domineren hier ook het straatbeeld, maar Porsches, Maserati’s en Bentleys zie je er eveneens veel. Rolls-Royces zie je voor Engelse begrippen juist weinig, vond ik. Dit leek me een typisch Engels autootje, maar omdat het stuur links zit, ging ik wat beter kijken. Het bleek een Nash Metropolitan. Nooit eerder gezien, en zeker niet in het wild.” Loek Kampinga Het Amerikaanse Nash beleefde zijn hoogtijdagen eind jaren 50. Het wilde een tweede auto voor het gezin maken, een auto waarmee moeder de kinderen naar de school kon brengen. Met bestaande componenten, anders was het hele idee van een budgetauto niet haalbaar. Daarom ging…

Van India naar Italië “Tot 1970 waren de enige ‘buitenlandse’ auto’s die ik kende een Chevrolet Impala uit 1959, de feloranje Volkswagen Kever van onze Nederlandse buren en een grijze Volga en een paar Moskvitches van de Russische expats die achter ons woonden. Afgezien van de in India gebouwde Hindustan Ambassador, de Fiat 1100 (later de Premier Padmini) en de Standard (Triumph) Herald. Maar toen mijn vader, arts in het Indiase leger, in 1970 naar Calcutta werd overgeplaatst, kwam ik fascinerende nieuwe ‘buitenlanders’ tegen. Van een gloednieuwe limoengroene AMC Hornet Sportabout tot een elegante zwarte Nissan President. Daarnaast stuitte ik op een ware openbaring: The Daily Express Motor Show Review. Voor het eerst in mijn leven had ik een ‘referentiemagazine’ met de belangrijkste auto’s van de westerse wereld. Het vormde…

Dat er tijdelijk een vierde massafabrikant in Frankrijk was, naast Renault, Citroën en Peugeot, is te danken aan twee Italianen: Fiatoprichter Giovanni Agnelli senior en Henri Théodore Pigozzi. De laatste werd in 1898 geboren in Turijn, maar verhuisde in 1924 naar Parijs om van daaruit schroot, dat Fiat nodig had voor de staalproductie, te exporteren naar de regio Piemonte. Agnelli wilde op dat moment de verkoop van Fiat in Frankrijk stimuleren en zocht een nieuwe algemene vertegenwoordiger voor het buurland. Pigozzi leek de juiste man. Hij nam de baan aan in 1926, hij was pas 28 jaar. Vanaf augustus van datzelfde jaar gaf hij leiding aan de pas opgerichte Fiat-dochteronderneming SAFAF, die al snel begon met de productie van auto’s voor de Franse markt. De productielijn van de Fiat 6CV…

‘ Toen ik 15 was, leerde ik mijn vrienden van 14 rijden in mijn 242’ Op het platteland is het leven net even anders dan in stedelijk gebied. Dat betekent vaak dat je al wat eerder dan gebruikelijk achter het stuur van een gemotoriseerd voertuig zit of met een oude crossbrommer over de veldweggetjes scheurt. Zo ging het ook bij Ruud, die opgroeide binnen een boerenbedrijf met oudere broers die al crossauto’s hadden. “We hadden altijd de grootste lol met al dat oude spul. En rijden op de trekker was voor ons de normaalste zaak van de wereld omdat er ook gewerkt moest worden. Een van die trekkers was een Volvo, die mijn vader jaren later om nog altijd onduidelijke redenen verkocht.” Inmiddels heeft hij zelf weer een paar oude…

Wie liefhebber is van mooie polshorloges zal bekend zijn met de term hommage. Dit beschrijft het voorstadium van productpiraterij, oftewel het kopiëren van een iconisch ontwerp onder een andere merknaam. Hoewel het woord suggereert dat de makers respect hebben voor het origineel, is het hier vandaan maar een kleine stap naar namaak. Zelfs bij De Tomaso hielden ze zich daarmee bezig. De Deauville, de enige sedan die het merk ooit bouwde en die in 1970 op de markt kwam, lijkt in veel opzichten op een replica van de Jaguar XJ die twee jaar eerder aan de wereld werd voorgesteld. Net als bij dat model opent de motorkap naar voren toe, samen met de binnenste dubbele koplampen. De lage zijkanten hebben de vorm van strak aangespannen spieren. De achterkant loopt op…

Soms herhaalt de geschiedenis zich. Soms? Heel vaak eigenlijk. Weet je nog dat Fiat in 1988 met de Tipo kwam? Die baarde opzien en deed de concurrentie bleek worden om de neus. Nu gaan we nog tien jaar verder terug in de tijd, naar 1978. Op de autosalon van Turijn trekt Fiat het doek van de opvolger van de 128, de Italianen noemen hem Ritmo. Dat betekent niet verrassend ‘ritme’. Het ontwerp is uit eigen huis en baart behoorlijk wat opzien. Gedurfd en origineel, deze eerste Ritmo. Hij komt in een tijd dat de compacte hatchback een steeds serieuzere familie-auto begint te worden. Fiat heeft zo’n auto in de stal, de 127, maar het is tijd voor de volgende stap. De Ritmo dus. Die stap heeft Volkswagen allang gezet. De…

Nooit gedacht dat een auto die meer dan een miljoen euro waard is zoveel imperfecties heeft Waar anders dan in Toscane kun je meer genieten van een open klassieker, in dit geval een BMW 507? Gewoon, op een doordeweekse ochtend, terwijl de zon niet alleen het adembenemend mooie landschap sfeervol belicht, maar ook de temperatuur op een aangenaam niveau brengt. Dit is toch wel zo ongeveer het automobiele paradijs. De 3,2-liter V8 heeft weliswaar hetzelfde vermogen als de zes-inlijn van een 320i uit 1992, in de jaren 50 was het heel wat. Het geluid dat uit de twee bescheiden uitlaatpijpjes trompettert, doet af en toe een vogel verschrikt uit een olijfboom opvliegen en wekt een glimlach op bij de oude man die in zijn wijngaard de druiven inspecteert en de…

Morgan is in ons land altijd een kleine speler geweest. Jaarlijks werden slechts weinig auto’s afgezet. Begrijpelijk, want een (nieuwe) Morgan koop je op emotionele gronden, niet op rationele. In dat licht bezien wekt het enige verbazing dat de in 1972 opgerichte Morgan Sports Car Club Holland (MSCCH) uit liefst zeven regio’s bestaat. Wij zijn vandaag te gast bij de regio Zeeland – de zonnigste provincie van ons land. Helaas: het regent pijpenstelen in Koudekerke (tussen Vlissingen en Middelburg), maar dat heeft een aantal diehards er niet van weerhouden om naar Walcheren af te reizen en hun prachtige roadsters op de bruggen van garage Touw te parkeren. Er zijn Belgen bij, logisch: via de Westerscheldetunnel ben je er zo. Vanuit Aalst is Peter van der Velde in zijn knalgele 4/4…

De Tomaso Pantera (1971) Net als de Deauville is ook de De Tomaso Pantera een internationale mix. De productie vindt plaats in Modena maar de Ford V8’s die Alejandro de Tomaso inkoopt komen uit Windsor, Canada, net over de grens bij Detroit. Iso Grifo (1965) In eerste instantie lepelen ze in Bresso een Chevrolet small-block (5,4-liter V8) in de lange neus van de Grifo. Vanaf 1970 wordt het zelfs een 7,4-liter bigblock en in 1972 verschijnt de Grifo met een Ford-V8. Nardi Silver Ray (1960) Nardi gebruikt voor de aandrijving van de door Michelotti getekende Silver Ray een Plymouth-V8. De basis is een Alfa Romeo 412-chassis. Mooie ingrediënten, helaas blijft het project steken bij één prototype. AC Frua (1965) Vanuit Engeland verscheept AC verlengde Cobrachassis’ naar Italië waar Frua er…

Eén ding moet je de Fransen nageven: ze hebben altijd auto’s gebouwd die in het geheugen blijven hangen. Zoals de Lelijke Eend. Of de 205 van Peugeot, die indertijd als GTI iedereen het hoofd op hol bracht. Of al die bijzondere modellen van Citroën, waarvan de hydropneumatiek voor een heel bijzondere rijervaring zorgt. Of de Renault 4, wiens parapluversnellingspook van oudsher de gemoederen bezig houdt. We zijn erg blij dat een deel van deze karakteristieke modellen bewaard is gebleven, ook al zijn ze tijdens hun leven meer gebruikt dan geliefd geweest. De laatste tijd zijn de modellen uit Frankrijk in opkomst. De experts van het Duitse marktanalysebureau Classic Data hebben uitgezocht welke Franse klassiekers in de afgelopen jaren de grootste waardestijging lieten noteren. Het leuke daaraan is dat ze nog…

Voor de autoliefhebber begon dit jaar traditiegetrouw met een bezoek aan Interclassics in het MECC in Maastricht. Een prachtige beurs waar mooie klassiekers te koop waren, maar ook opvallend veel youngtimers. Wie had een halve eeuw geleden kunnen denken dat een Volkswagen Golf 1 zomaar € 35.000 zou opbrengen? Ook de ‘automobilia’ waren dit jaar goed vertegenwoordigd op Interclassics, met onder meer onderdelen en miniatuurauto’s. Verschillende restauratiebedrijven gaven acte de présence en diverse autoclubs presenteerden zich en waren soms druk met het werven van nieuwe leden. Interclassics was ook het toneel voor de presentatie van de nieuwe website van de Vrijwillige Klassieker Inspectie (VKI). Met de afschaffing van de apk voor auto’s ouder dan vijftig jaar is door een samenwerking van BOVAG Dutch Car Restorers, FEHAC en KNAC het initiatief…

Grappig eigenlijk: hier in Nederland maken we ons de laatste jaren druk over het feit dat auto’s steeds groter en zwaarder worden, terwijl dat aan de andere kant van de oceaan totaal geen rol speelt. In de jaren 70 al helemaal niet. De fullsize-sedan met ladderchassis en dorstige V8 staat in schril contrast met de compacte en relatief zuinige modelletjes waarin wij ons als Europeanen destijds verplaatsten. Jan Modaal een Taunus, Average Joe een LTD, zoals de Ford voor deze proefrit heet. Hij meet net geen vijf meter zeventig, is goed twee meter breed, weegt meer dan twee ton en zijn 6,6-liter V8 (een 7,5-liter stond ook in de prijslijst) levert een schamele 158 pk. Maar dat is niet de essentie van een V8 met veel inhoud. Wat telt, is…

In 1954 pleegde Pigozzi een coup: Simca nam de Franse dochteronderneming van Ford over. Hierdoor kon de massafabrikant zijn modellengamma naar boven uitbreiden zonder grote inspanningen op het gebied van ontwikkeling. Ook al was Fords flathead-V8 een verouderd vooroorlogs ontwerp, de motor opende de deur naar het topsegment voor Simca’s nieuwe Vedette. Nog belangrijker was echter dat Simca’s fabriek in Poissy, ten noordwesten van Parijs, was ontworpen voor hoge productievolumes. Matford (later Ford Société Anonyme Française) had in 1938 de basis gelegd voor het complex. Behalve militaire voertuigen voor de Duitse bezettingsmacht rolde er vanaf 1940 ook een versie van de Ford V8 van de productielijn. Na een bombardement in 1944 stonden de productielijnen enkele jaren stil, totdat ze weer werden opgestart voor de productie van de eerste Ford Vedette.…

In april 1917 voorzag het Amerikaanse tijdschrift Illustrated World de komst van een vliegende auto: een rood, kogelvormig voertuig met wielen, vleugels en een neuspropeller. ‘De Aero-auto-craft van de toekomst zal over de weg rollen, het water doorklieven en door de lucht vliegen. (…) Dit is niet de voorspelling van een dromer, maar de logische voortzetting van een hedendaagse ontwikkeling.’ In datzelfde jaar presenteerde uitvinder, wielrenner en luchtvaartpionier Glenn Curtiss tijdens de Pan American Aeronautical Exposition in New York zijn Curtiss Autoplane, een driedekker-auto die nooit van de grond zou komen. Dat lukte de Fransman René Tampier in 1921 wel met zijn Avion-automobile. Op foto’s is te zien hoe hij zijn uitvinding – met inklapbare vleugels eigenlijk meer een rijdend vliegtuig dan een vliegende auto – door de straten van…