Inhoudsopgave van Editie 8 - 2023 - AutoWeek Classics

“Bezit is zorg, wordt vaak gezegd. Ik zou willen stellen dat zorg een onderdeel van bezit is, want bezit kan je ook veel plezier brengen. Wanneer je te veel bezit hebt, kan de factor ‘zorg’ echter de overhand krijgen. Ik verwonder me vaak over mensen die er een grote collectie auto’s op na houden. Dan heb ik het niet over de gelukkigen die hiervoor andere mensen in dienst hebben om de boel draaiende en rijdende te houden, maar over de liefhebbers die alles zelf moeten doen. Hoe houd je het overzicht en waar haal je de tijd vandaan om elke auto de liefde te geven die hij verdient? De praktijk leert dat die tijd er vaak helemaal niet is en dat menige auto gebukt gaat onder achterstallig onderhoud of welke…

De Opel-collectie van de Duitse familie Degener is de grootste ter wereld. De familie was sinds 1933 Opel-dealer in de stad Vreden en heeft steeds modellen bewaard. Daardoor is een collectie van ruim vierhonderd auto’s ontstaan. Het bevat zelfs modellen die Opel zelf niet heeft. De broers Martin en Jozef Degener zijn nu in de zeventig en willen het wat kalmer aan doen. Daarom hebben ze besloten dat een groot deel van hun collectie in een museum onderdak krijgt. Niet zomaar een museum, maar een heus kasteel. Burg Vogelsang in de Eifel is in de jaren 30 gebouwd door de nazi’s, maar heeft nu een vreedzamer doel als voorlichtingscentrum. En het wordt nu dus ook een automuseum. Er komen 250 Opels van Degener naar het kasteel toe. De opening van…

In dit nummer vind je een test van een Maserati Quattroporte en een Citroën SM, die dezelfde motor heeft. Dat vonden we een goede aanleiding om eens te kijken hoeveel Maserati-oldtimers er eigenlijk in ons land te vinden zijn. Dat viel beslist niet tegen. Onze vaste cijferleverancier Vinacles viste maar liefst 310 Maserati’s van bouwjaar 1983 en ouder uit het kentekenregister. Je zult begrijpen dat daar verschillende unieke exemplaren bijzitten, en van veel modellen is er maar één in Nederland. Maar van sommige modellen zijn er best veel, en zelfs meer dan je zou denken. Top 10 meest voorkomende Maserati-oldtimers in Nederland:…

Heel vaak komt het niet voor dat we in deze rubriek een auto uit dit millennium hebben. Net zomin als we een auto op leeftijd rijden die fijner stuurt dan menig nieuw model. De 406 Coupé ziet er niet alleen geweldig uit, zo rijdt hij ook en dat geldt eveneens voor de gewone 406. De onderstellen van Peugeot waren in die tijd ronduit meesterlijk en bieden een ongekend mooie balans tussen rijdynamiek en veercomfort. Het ontwerp van de Coupé stamt uit 1997, is van niemand minder dan Pininfarina en hij werd in Italië gebouwd. Geen plaatwerkdeel is gelijk aan dat van de limousine of Break, maar het dashboard is wel identiek. Dat is geen minpunt, want het ziet er fraai uit en in het instrumentenpaneel zien we twee grote en…

‘Thuis groeide ik op met de Dyane en de GS van mijn moeder, mijn vader reed DS en later CX’ De CX mag dan bij zijn debuut in 1974 niet zo’n grote schok hebben veroorzaakt als de DS in 1955, hij is in vrijwel alle opzichten minstens zo uitzonderlijk. De perfecte auto voor iemand die zich graag onderscheidt van de massa, zoals Ralph Nijhuis, bij wie een alledaagse auto geen kans maakt. We snappen hem wel, als we samen naast zijn statige CX staan en beseffen dat je dit model vrij zelden in het zwart ziet. De wielen – met de dure TRX-banden van Michelin – zijn iets anders gedecoreerd dan origineel; dan zijn ze namelijk zilverkleurig. “Dit is mijn tweede CX. De eerste was een Prestige Turbo II, zo…

Deense Amerikaan Terwijl we op vakantie waren in Denemarken kwamen wij op een bedrijventerrein deze Studebaker Champion ‘bulletnose’ tegen in Vinderup. Toch maar even het terrein opgelopen en gepraat met de huidige eigenaresse, die gelukkig Engels sprak. Ze ging er afstand van doen en was verbaasd dat ik het merk en model kende. Bouwjaar wist ik niet, maar dat wist zij: 1950. Mooie, bijzondere auto in een fraaie kleur. Ron Bos, Enschede. Studebaker is een bijzondere Amerikaanse naam uit de autogeschiedenis. Opgericht in 1852 door een van origine Duitse immigrantenfamilie met vijf technisch aangelegde broers uit Solingen. Hoofdkwartier werd Indiana en Studebaker is begonnen als fabrikant van onder meer koetsen en aanhangers. Begin twintigste eeuw kwam Studebaker met de eerste auto’s op de markt. In de loop der jaren verwierf…

Draai de contactsleutel om met de deur nog open en het lijkt alsof je naast een P-51 Mustang gevechtsvliegtuig uit de Tweede Wereldoorlog staat. Wat een geweld! Met een Mustang heeft de Corvette niets te maken en zijn 7-liter V8 valt in het niet bij de 27-liter V12 uit het vliegende stuk oorlogstuig, maar in zekere zin is hij minstens zo imposant. Om toch een beetje de link met de luchtvaart te leggen, monteert Chevrolet een typeplaatje met het opschrift ‘427 Turbo-Jet’, waarbij het getal verwijst naar de motorinhoud in cubic inches. Een paar jaar later deed Cadillac daar nog een schepje bovenop met de Eldorado, die een 8,2-liter V8 heeft. Met slechts 190 pk. Nee, dan het bijna ontembare beest in de blauwe Sting Ray. Of we wel een…

De licentieovereenkomst met NSU-Wankel werd al in 1960 getekend door leverancier Fichtel & Sachs. Begin jaren 70 had het bedrijf een eenschijfsunit met 30 pk ontwikkeld, die als motorfietsmotor aan Hercules werd geleverd. Maar in het diepste geheim ontwikkelde F&S een stadsauto van slechts 2,25 x 1,44 x 1,45 meter. Porsche bouwde het prototype van de Sachs 1 City in 1975, maar er werd nauwelijks mee getest: de licentiebedragen die F&S aan NSU moest betalen werden te hoog en in 1976 werd het project stopgezet. De ontwikkelaars verstopten hun kleine auto op het fabrieksterrein om te voorkomen dat het zou worden gesloopt. Pas in 2010 dook hij weer op, inmiddels staat hij in het museum.…

Daimler en Wankel, die samenwerking had veel eerder van start kunnen gaan: in 1934 bood Daimlers hoofdontwerper Hans Nibel al aan Felix Wankel een contract voor het verrichten van onderzoekswerk. Maar Wankel ging liever naar BMW. Via relaties kreeg hij later toch weer contact met Daimler-Benz, dat in 1961 een licentie voor de wankelmotor kocht. Die moest in de C111 komen, maar de levensduur was een probleem, geen enkele ingenieur kon een probleemloze 100.000 kilometer garanderen. De C111 ging zodoende niet in productie, Daimler trok eind 1971 de stekker uit de wankelmotor-activiteiten en stapte over op de vijfcilinder dieselmotor van Ferdinand Piëch. De C111 had tegen die tijd 8,54 miljoen mark gekost volgens de projectmanager, en zelfs 15 miljoen mark volgens de Raad van Bestuur. En daar kwamen de licentiekosten…

‘Minstens één voorgesteld programma stelt voor om 80 tot 100 procent van onze modellen binnen de komende tien jaar uit te rusten met wankelmotoren”. Aldus citeerde het tijdschrift Forbes John Z. DeLorean in 1972, die met ‘onze’ toen nog doelde op de modellen van General Motors. Als vice-president verliet hij GM in 1973 om de DeLorean Motor Company DMC op te richten en de ‘DeLorean Safety Vehicle’ te bouwen. Dat prototype resulteerde uiteindelijk in de DMC-12. Vice-president C.R. Brown van DMC had eerder Mazda’s activiteiten in de VS opgebouwd. DeLorean stuurde in 1976 een brief naar de voorzitter van Toyo-Kogyo, Kohei Matsuda, en vroeg om twee wankelmotoren. En daar bleef het niet bij: “We willen graag 30.000 motoren per jaar kopen, vanaf 1 juli 1978. In de toekomst zouden we…

Felix Wankel kreeg bij Opel in 1951 nul op het rekest: “Er zijn geen betere motoren dan de onze”, schreven de Opel-medewerkers zelfverzekerd aan de uitvinder. Maar toen GM in 1970 met de wankelmotor aan de gang ging, moest dochteronderneming Opel wel meedoen. In 1974 ontwierpen ze in Rüsselsheim de GT/W, met de ‘W’ van ‘Wankel’. Het kleimodel was al klaar, maar toen kondigde in 1974 GM-baas Ed Cole officieel een pauze aan voor alle wankelmotor-ontwikkelingen. Zes maanden later toonde Opel tijdens de Autosalon van Genève een geel/goudkleurig studiemodel, gebaseerd op het GT/W-ontwerp, maar er werd niet meer over de wankelmotor gesproken. Vandaag de dag kunnen we alleen nog maar speculeren: was de GT/W slechts een vingeroefening, of waren de plannen stiekem toch bloedserieus?…

De Amerikaanse fabrikant van vliegtuigmotoren Curtiss-Wright (CW) kocht in 1958 voor een bedrag van tien miljoen mark de waarschijnlijk meest uitgebreide licentie van NSU en Wankel GmbH. Aanvankelijk ontwikkelde en testte CW zelf motoren, voornamelijk voor vliegtuigen, maar het bedrijf verkocht vooral sublicenties in de VS, bijvoorbeeld aan tractorfabrikant John Deere.…

Het is tijd voor een praktijktest. Of om precies te zijn, voor een test waarbij praktisch gebruiksgemak de hoofdrol speelt. Vijf kandidaten doen mee: de BMW touring 2000, de Glas 1304 CL, de Renault 16 TS, de Simca 1100 ES en de Volkswagen Golf 1. Hun ambitieuze doel: de meest praktische hatchback van de jaren 60 en 70 worden. Ze hebben allemaal het potentieel om deze titel te pakken. Hun flink grote achterkleppen openen een wereld van mogelijkheden. Het variabel in te delen interieur zorgt ervoor dat rijplezier plaatsmaakt voor gebruiksgenot. Maar welk hatchback-concept laat de harten het snelst kloppen? Daarbij dringt de streber in deze test zich al snel naar de voorgrond: de Volkswagen Golf. Al was het niet de eerste hatchback, zoals velen denken, het model bracht halverwege…

Plus en min Een matige afwerking typeert de 04-modelreeks van Glas. Vooral op de CL, waarvan de productie pas begon twee jaar voordat de stekker uit het merk ging, is dit van toepassing. De problemen doen zich vooral voor op de carrosserie – de fabriek voerde praktisch geen roestwerende maatregelen door. Het is dan ook niet zo gek dat roest op allerlei plekken toeslaat, op de voorspatborden, rond de achterruit, op de A-stijlen en op de wielophanging van de vooras. Op deze plek maakt een eigenaardigheid van de modelreeks restauraties tot een lastig verhaal: de bovenste geleidearmen zijn bevestigd aan een rechtopstaand paneel. Het plaatwerk waarmee ze verstevigd zijn wordt door de tand des tijds aangetast en kan alleen met veel moeite vervangen worden. Bij de CL is het ook…

In deze rubriek zoekt Maurice Fransen naar bijzondere verhalen achter de auto’s die hij van straat plukt. Deze keer: de Lancia k (Kappa) Coupé. De Lancia Kappa Coupé verschijnt in 1997. Het ontwerp lijkt afgeleid van de vierdeurs K, maar in werkelijkheid is er geen enkel carrosseriedeel hetzelfde. De motoren zijn uitsluitend vijf- en zescilinders, voor het interieur kun je kiezen uit een complete regenboog aan Poltrona Frau-leer. Na 3.263 exemplaren gaat in 2000 de stekker eruit. Zoals het een goede soap betaamt, zit het leven van Lancia vol hoogteen dieptepunten. In die laatste categorie vinden we de Lancia Kappa Coupé: niet zozeer om wat die auto is, maar vooral om wat hij had kúnnen zíjn. Terug naar 1986, wanneer de Fiat Groep Alfa Romeo overneemt. Dat zorgt voor een…

In het weekend van 1, 2 en 3 september is het weer tijd voor het concours d’élégance in de tuinen van Paleis Soestdijk. Het belooft weer een geweldig autofeest te worden, want ook dit jaar maken weer de allermooiste auto’s hun opwachting. Niet alleen oldtimers, want Wheels at the Palace (zoals de nieuwe naam luidt) maakt ook ruimte voor moderne auto’s. Maar mooie klassiekers hebben de overhand, en dus is er zoals altijd een jury die alle auto’s nauwkeurig bekijkt om er tenslotte een tot winnaar van het concours d’élégance uit te roepen. En wie van de geur van uitlaatgassen en verbrand rubber houdt, moet op zaterdag en zondag een plekje zoeken langs de oprijlaan, want daar wordt weer de traditionele sprintwedstrijd gehouden met vooroorlogse auto’s. Traditioneel komen er honderden…

Elders in dit nummer vind je een uitgebreid artikel over de lotgevallen van de rotatiemotor van Felix Wankel. Deze draaizuigermotor leek een goed alternatief voor motoren met op en neer bewegende zuigers. Minder onderdelen en een compactere bouw, maar een hoger brandstofverbruik en slechte afdichtingen op de punten van de rotor deden de reputatie geen goed. NSU zag er wat in en leverde de Spider met zo’n wankelmotor. Lang verhaal kort: NSU sloot een samenwerkingsverband met Citroën voor de bouw van wankelmotoren. Om de motoren te testen werd de M35 bedacht: een Ami met een koets van Heuliez en voorzien van hydropneumatische vering. Vijfhonderd trouwe Citroën-klanten mochten een exemplaar kopen, maar de teller bleef steken op 267 auto’s, omdat ze onbetrouwbaar en te duur waren. De testrijders mochten hun auto…

Saab en turbo, dat zijn twee handen op een buik. Het begon allemaal in september 1977 op de IAA in Frankfurt, toen de Zweden de productieversie van de 99 Turbo presenteerden, in de vorm van een Combi-Coupé. Voor de gelegenheid was de auto gespoten in een opvallende parelmoer witte lak, iets dat vijf jaar later nog eens zou worden herhaald met het prototype van de 900 Cabriolet en nog een jaar later bij de voorseriemodellen van de 900 Aero, die Turbo 16S ging heten. De kleur is, opvallend genoeg, nooit leverbaar geweest op een door klanten te bestellen Saab. Enfin, genoeg nu over het origineel. Ixo heeft kans gezien het icoon op een voortreffelijke wijze in 1/43 te reanimeren, gebruikmakend van zamak en kunststof. Kopers hebben daarbij de keuze uit…

Ze lijken uitersten te vertegenwoordigen. De ene coupé is de bescheidenheid zelve, de andere schreeuwt zijn sportieve aspiraties van de daken. De een heeft een ingetogen doch eigenzinnig uiterlijk, de ander is extravert en eigenwijs. Toch hebben ze meer gemeen dan je denkt. Een fastback-design, een lange lage neus, een grote achterklep tot in het dak voor een behoorlijke bagageruimte en een 2+2 configuratie. En het zijn allebei coupés, een carrosserievorm waarmee je je kunt onderscheiden. Je betaalt meer, maar je krijgt minder: minder portieren, minder hoofdruimte, minder beenruimte achterin. Toch heeft deze minder-voor-meer-formule jarenlang gewerkt. Coupés voor de gewone man zijn zelfs big business in met name de jaren 70 en 80. Omdat ze op basis van bestaande modellen worden ontwikkeld, houden de fabrikanten de kosten in de hand.…

We reizen af naar Rotterdam, de bakermat van de vereniging. In het westen van de stad huist ’t Eendeëi in een tot clubhuis omgebouwd oud garagebedrijf. Nog wel, want de gemeente heeft de omgeving tot ’ontwikkelgebied’ bestempeld, en dan weet je wel hoe laat het is: dreigende sloop, om ruimte te bieden aan nieuwbouw. Alsof de 2CV níet ontwikkeld is! Wat heet: wij kennen maar weinig vierwielers die tegelijk heel simpel van opzet zijn, maar waarmee je ook zoveel kunt doen, als deze welgeveerde Citroën. Wij denken dan ook dat vele Eendjes plus aanverwante A-types (Dyane, Ami, Méhari, maar ook Burton en Lomax) luid snaterend protest zouden willen aantekenen, ware het niet dat het vooralsnog stil blijft. Hun harten kloppen namelijk niet, maar vandaag moet daar (deels) verandering in komen.…

De geschiedenis van de Duitse auto-industrie is onlosmakelijk verbonden met de historische tragiek van het land: verteerd door de verschrikkelijke verwoestingen van twee wereldoorlogen, daarna hopeloos verdeeld door de bouw van de Muur en later weer met miljardensubsidies erbovenop geholpen na het verdwijnen van de innerdeutsche Grenze. Al deze historische kantelen knelpunten bepalen een eeuw lang het constant verschuivende vestigingsbeleid van de Duitse autofabrieken en alle demografische factoren die daaraan ten grondslag liggen. 3 oktober wordt in Duitsland als een nationale feestdag beschouwd, want deze memorabele herfstdag herinnert nog steeds aan de landshereniging van 1990, na drie decennia van prikkeldraad- en mijnenveldscheiding tussen Oost- en West-Duitsland. De val van de Muur op 9 november 1989 verandert op slag de hele wereldgeschiedenis. De beklijvende beelden staan nog steeds op het netvlies…

Snuffelend door de prijslijst van de Ford Taunus uit 1978 vallen vooral de eindeloze keuzemogelijkheden op. Het motorenaanbod start met een armetierige 1.3 met 55 pk en loopt door tot een 2.3-V6. De basisuitvoering heet Base en die doet zijn naam eer aan. Plastic op de vloer, geen dagteller, geen hoofdsteunen en ga zo maar door. Nee, dan de Ghia op deze pagina. Het topmodel, in dit geval met een tweelitermotor. En dan nog kon de verkoper vragen: “Wilt u de vier- of de zescilinder?” Nu denk je misschien dat die V6 duurder was, maar nee hoor, de modernere vier-in-lijn kostte ruim duizend gulden meer. Sterker: voor minder geld dan de 2.0-viercilinder kon je zelfs nog de 2.3-V6 nemen. Dat deed de Belgische eerste eigenaar van deze Taunus niet en…

De Japanse automarkt werd in 1961 gedomineerd door Toyota, Nissan en Mitsubishi. De binnenlandse overheid zette kleine fabrikanten onder druk om onder haar paraplu te komen. Tsuneji Matsuda, hoofd van Toyo Kogyo met zijn kleine autodivisie Mazda, wilde dit voorkomen door iets unieks op de markt te brengen. Hij kocht daarom als eerste autofabrikant een wankelmotor-licentie. Met succes, Mazda bleef onafhankelijk. Voorlopig althans. Toen De VS in 1967 en 1970 de Clean Air Act aanscherpte, stortte de auto-industrie in een crisis. Toen de andere fabrikanten geen idee hadden hoe ze aan de nieuwe emissielimieten moesten voldoen, gaf dat Mazda de wind in de zeilen: hun wankelmotor met thermische reactor was daartoe wel in staat. De Amerikaanse Environmental Protection Agency dacht er hetzelfde over, maar daarmee ontstond er een politiek probleem.…

Niet veel autokenners weten dat ook Alfa Romeo al in 1962 een wankelmotor-licentie had gekocht. De timing was goed, want de fabrikant uit Milaan zou stoppen met de ontwikkeling van zware vrachtwagens en ging de Saviem A15 onder licentie produceren, voorzien van een eigen dieselmotor. Een deel van de vrachtwagenontwikkelaars werd dus aan het werk gezet voor de ontwikkeling van de nieuwe dieselmotor en een ander deel ging zich bezighouden met de wankelmotor. De ingenieurs zochten onder meer naar manieren om de wankelmotor meer koppel te geven bij lage toerentallen. In het Alfa Romeo Museum in Arese zijn nog verschillende zuigers en blokken te zien die destijds bij tests zijn gebruikt. Die vonden niet alleen plaats op de testbank: een eenschijfsmotor met een cilinderinhoud van 500 cc en ongeveer 65…

Technische avantgarde, daarmee kon Citroën zich staande houden naast Peugeot en Renault. Algemeen directeur Pierre Bercot was al in een vroeg stadium geïnteresseerd in de wankelmotor. De Britse NSU-grootaandeelhouder Max Bunford bracht het contact met Neckarsulm tot stand en in 1964 werd het bedrijf Comobil in Genève opgericht, dat moest leiden tot de montage van NSU-motoren in auto’s van Citroën. Het resultaat: het prototype M35, een Ami 8 coupé met een enkelschijfs wankelmotor (zie ook Autoweek Classics 13 van 2022). Omdat duidelijk werd dat de halve autowereld snel interesse zou krijgen in wankelmotoren, richtten NSU en Citroën in 1967 een tweede bedrijf op: Comotor, dit keer gevestigd in Luxemburg. Dit bedrijf moest fungeren als motorfabrikant. Er werd een fabriek gebouwd in het Duitse Altforweiler (Saarland), waar de assemblage met een…

Als tweede Japanse fabrikant, na Mazda, sloot Nissan pas in 1970 een licentieovereenkomst met Wankel GmbH en Audi NSU Auto Union AG – aanvankelijk alleen voor benzinemotoren en exclusief voor de Japanse markt. Redenen waren de strenge emissiewetgeving en de introductie van loodvrije benzine, waarmee de wankelmotor nooit problemen had vanwege het ontbreken van klepzetels. Maar het bedrijf vestigt niet al zijn hoop op de wankelmotor en gaat ondertussen verder met onderzoek naar de zuigermotor, gasturbines, stoommachines en elektrische auto’s. Twee jaar later toont Nissan een eerste model met wankelmotor op de Tokyo Motor Show: de Sunny Coupé Rotary Concept. De motor met twee schijven heeft een cilinderinhoud van 500 cc, vier carburateurs en twee bougies per verbrandingskamer. Nissan zegt niets over de prestaties maar zegt dat het eind 1973…

Later dan veel andere landen raakte de Sovjet-Unie geïnteresseerd in de wankelmotor. In 1973 kocht het Russische Wankelontwerpbureau een Mazda RX-2, schroefde de motor in een Shiguli (bij ons bekend als Lada 1300) en gaf het eindresultaat de naam Vazda T34. De opdracht was echter om een hele reeks eigen Sovjet-wankelmotoren te ontwikkelen. En dat lukte: “We waren erg trots toen Felix Wankel ons op een dag bezocht en onze motor prees”, herinnert ontwerper Leonid Novikov zich. Vanaf 1978 werd de VAZ 21018 geproduceerd, uiterlijk een gewone Shiguli. Dat was een bewuste keuze: de kleine serie, waarvan Togliatti verschillende versies bouwde, ging voornamelijk naar de KGB en de politie. Het brandstofverbruik? De levensduur? Dat maakte niet uit. Achter het IJzeren Gordijn ging de wankelmotor lang mee. Zelfs nog in de…

Peugeot 104 (1972) De Peugeot 104 debuteert als een vierdeurs fastback met een kleine achterklep. Pas bij de facelift in 1976 maakt de kleine klep plaats voor een grote en is de 104 een vijfdeurs hatchback. Buick Mini-Brute (1966) Naast zijn grote modellen biedt Buick eind jaren 60 ook een naar Amerikaanse maatstaven klein sedannetje aan: de Mini-Brute. Wij kennen hem gewoon als de Opel Kadett B, maar dan met een Olympia-neusje. Seat 800 (1963) Aanvankelijk bouwt Seat vooral Fiats in licentie. De 800 is echter een eigen model, een 600 met extra portieren. Vóór heeft hij zelfmoorddeuren. Morris Minor (1950) Aanvankelijk verschijnt de door Alec Issigonis ontworpen Minor in 1948 met twee deuren. Vanaf 1950 krijgen de achterpassagiers hun eigen ingang. Of dat een succes is? Uiteindelijk blijft het…

Plus en min Roest is een plaaggeest voor de Golf I. In de jaren 70 gebruikte Volkswagen gerecycled staal van matige kwaliteit, uiterst gevoelig voor corrosie. Of het nu ging om de brandstofvulopening, de dorpels, de wielkasten, de spatborden, de achterasbevestigingen of de veerpootbehuizingen van de voorwielophanging, iedereen die een klassiek Golfje op het oog heeft, dient de carrosserie grondig te controleren – liefst op een hefbrug. De roestpreventie werd beter bij de update van 1978. Als je het zonder de charmante details van het oorspronkelijke model met zijn smalle chromen bumpers en kleine achterlichten (tot 1980) kunt stellen, is het verstandig voor een laat exemplaar te gaan. Vanaf 1982 monteerde VW wielkastbekledingen aan de voorkant, waardoor de spatborden minder snel roestten. Heel vroege ‘zwaluwstaart’-modellen (tot 1976) met hun speels…

Plus en min Als een 1100 brommende en krakende geluiden maakt, blijven Simca-bestuurders de rust zelve. Dat hoort er immers gewoon bij. Hoewel het concept van de 1100 vooruitstrevend was, had hij zo zijn kinderziektes. De ingenieurs zagen zelden de noodzaak die te verhelpen. Al tijdens de eerste tests brulde en ratelde de nieuwe Poissy-motor dat het een lieve lust was. Afgezien van de vervelende geluiden is de motor een oerdegelijke constructie. Bij vroege modellen tot 1970 kan het echter gebeuren dat de nokkenas inloopt. Bekende zwakke punten zijn de versnellingspook en de bak zelf: in de lagere versnellingen gedraagt de 1100-bak zich soms nukkig. Dit kan het gevolg zijn van versleten synchronisatieringen en uit zich in de vorm van krakend schakelen. Exemplaren uit de eerste bouwjaren waren voorzien van…

Kleine auto’s, licht gebouwd, met een bescheiden motortje en zeer geringe prestaties, dat zijn cyclecars. Sinds 7 juli is er in het Louwman Museum in Den Haag een expositie over deze instapklasse van de automobiel. Dertig van deze voertuigen geven een overzicht van de mobiliteit in de periode 1914 tot 1930. En vergis je niet, want deze fragiele, minimalistische voertuigjes konden in een enkel geval uitgroeien tot volbloed racers, die zelfs deelnamen aan Grands Prix. Na het einde van de Eerste Wereldoorlog was er in Europa een enorm gebrek aan van alles, en dus ook aan transportmiddelen. Om de mobiliteit aan te jagen, voerden verschillende landen in Europa een gunstige belastingklasse in voor auto’s van maximaal 350 kilo en met motoren tot een cilinderinhoud van 1.100 cc. Deze werden cyclecars…

Kijk maar eens goed, want deze Opel Rekord A is heel bijzonder. Deze foto komt uit Autovisie nr. 14 van 8 april 1966. Hoofdredacteur Fred van der Vlugt heeft de foto kort daarvoor gemaakt tijdens een bezoek aan General Motors in Rüsselsheim. Hij vertelt hierbij dat deze Opel is bedacht door Hans Mersheimer, destijds hoofdontwerper bij Opel in Rüsselsheim. Een halfjaar hiervoor heeft Opel de nieuwe Kadett B geïntroduceerd, inclusief de zogeheten ‘Kiemen-coupé’. Het leek Mersheimer een leuk idee om de daklijn van die coupé te transplanteren naar een Rekord. Het resultaat ziet er uitstekend uit; de contouren van de auto doen denken aan de Plymouth Barracuda uit dezelfde periode. Van der Vlugt meldt dat ook het onderstel is aangepast, wellicht zit daar de achterwielophanging onder van de Rekord B,…

Het is zo ongeveer de heilige graal voor de Keverliefhebber: de zogenoemde Zwitter, een model uit 1952 met kenmerken van zowel de Bril als de Ovaal. Niet meer de centraal in het dashboard geplaatste snelheidsmeter, wel de 15-inch wielen, tochtruitjes in de portieren, maar ook de gedeelde achterruit. Dit overgangsmodel werd van 1 oktober 1952 tot 10 maart 1953 geproduceerd, in totaal zo’n 58.000 exemplaren. Schaars en gewild: een combinatie die leidt tot hoge waardes. Op veilingen doet een Zwitter het erg goed. In het verleden zijn Zwitters geveild voor bijna 41.000 (2019) en 66.000 dollar (2013). Twee jaar geleden is in de VS 71.000 dollar betaald voor een Zwitter die weliswaar helemaal gerestaureerd was, maar verre van origineel bleek. Die was omgebouwd naar 12-volt en voorzien van een tweelitermotor…

August Horch Museum Zwickau (1) In geen enkel ander museum wordt de eeuwgeschiedenis van de Saksische automobielgeschiedenis zo uitvoerig belicht. Vijf jaar geleden werd de toen al vrij omvangrijke tentoonstellingsruimte verdubbeld tot maar liefst 6.500 vierkante meter. Daarmee huisvest het Horch-museum in Zwickau een van de grootste automobielcollecties van Duitsland. Nieuw in de presentatie is een racecircuit met de beroemde ‘zilverpijlen’ van Audi uit de jaren dertig en een rijsimulator voor het besturen van een Trabant. Te hard rijden levert een virtuele bekeuring op van de Volkspolizei. www.horch-museum.de Verkehrsmuseum Dresden (2) In dit museum op de Neumarkt van Dresden – gehuisvest in de voormalige koninklijke paardenstallen uit de 15e eeuw – komen alle transportmiddelen aan bod. De tentoongestelde modellen van de autocollectie hebben allemaal een historische binding met Saksen of…

Een voorwielaangedreven Maserati sedan met vijf ruitenwissers, een 210 pk sterke V6 en een soft afgestelde hydropneumatische vering? Het klinkt als een grap. Maar je kunt stoppen met lachen, want zo’n auto is er echt geweest. De Quattroporte II is volgens Maserati Classic-opperhoofd Fabio Collina een van de zeldzaamste Maserati’s aller tijden. “Het bedrijf heeft halverwege de jaren 70 slechts dertien exemplaren van de Quattroporte II gemaakt. Er zijn er vier bewaard gebleven en van slechts twee is bekend dat ze nog op de weg rijden. Eén exemplaar bevindt zich tegenwoordig in Groot-Brittannië op het Isle of Wight en het andere exemplaar staat ergens in de buurt van Nantes, in Frankrijk dus.” Maar hoe heeft deze unieke technologie zijn weg gevonden naar een sedan van dit merk dat best aan…

De jaren 80-piek is inmiddels alweer aan het afvlakken. De prijzen van cultklassiekers uit het tijdperk van de matjes en de colbertjes met schoudervullingen zijn weliswaar nog altijd aan het stijgen, maar niet meer in zo’n hoog tempo als een paar jaar geleden, meldt Marius Brune van het Duitse marktanalysebureau Classic Data. Kopers die speculeren op winst bij verkoop hadden zodoende eerder moeten toeslaan – eigenlijk al voor 2015. In het geval van de Audi Quattro wijst de prijscurve van de duurste varianten, de late 20V-uitvoeringen, zelfs alweer naar beneden. En bij andere modellen neemt de waardestijging in elk geval in kracht af. “De piekjaren voor jaren 80-modellen lagen tussen 2015 en 2018,” aldus Brune. “Inmiddels richten de liefhebbers zich alweer op auto’s uit de jaren 90.” Voor de expert…

DE EIGENAAR Marco Dalenoort vindt de groenblauwe kleur van de Impala uit 1980 die in 2010 te koop staat, maar saai. Toch koopt hij hem, want deze Impala is verder helemaal de Amerikaan die hij op dat moment zoekt: groot en vierkant, net als in de tv-series en films uit zijn jeugd zoals ‘The A-Team’ en ‘Beverly Hills Cop’. Omdat de portieren slecht zijn, moet hij toch aan het werk. Dat is geen probleem voor Marco, die bij een autoschadeherstelbedrijf werkt. Een van de spuiters raadt hem een Kia-kleur aan met een licht parelmoereffect. Marco heeft zo zijn twijfels, maar laat zich overtuigen en nog steeds is hij zijn collega dankbaar voor de suggestie. Marco is zuinig op zijn klassieker. Grote evenementen mijdt hij, bang voor schades en vieze vingers…

Felix Wankel vond de motor met een roterende zuiger en roterende behuizing uit, en trok zich daarna terug. Vervolgens ontwikkelde NSU de motor verder voor toepassing in personenauto’s. “Jullie hebben van mijn renpaard een werkpaard gemaakt”, schijnt Wankel te hebben gezegd tegen de NSU-ingenieurs nadat ze zijn ingewikkelde ontwerp hadden vereenvoudigd. Wankel had een overeenkomst gesloten met NSU, en behalve motorfietsen en auto’s verkocht dat bedrijf van 1958 tot 1973 samen met Wankel ook wereldwijd licenties, aan bijna dertig klanten. Het was een miljoenenbusiness, zo gewild waren de licenties. Maar wie geen zin had om zoveel geld voor een licentie te betalen, kon ook iets anders proberen: NSU in zijn geheel overnemen, inclusief de kennis en de mogelijkheid om zelf licenties te verkopen. Fiat en Chrysler waren daarin geïnteresseerd, net…

Lang voor de komst van de motor die zijn naam droeg, tekende de jonge autodidact Felix Wankel in 1934 een contract met BMW voor het verrichten van onderzoekswerkzaamheden. Voor 2.000 Reichsmark per maand ontwikkelden hij en een collega aanvankelijk roterende kleppen voor een éénliter viercilinder motor die de gangbare complexe en zware kleppen verving, een proces dat twee jaar vergde. Wankels systeem kreeg daadwerkelijk toepassing in militaire vliegtuigen, om precies te zijn in de M336-motor. In 1949, toen Felix Wankel allang was vertrokken bij de fabrikant, rustte BMW de tweeliter zescilinder lijnmotor uit de 328 (voorheen 80 pk) uit met die roterende kleppen. De 336/5 – zoals de testmotor werd genoemd – kon hogere toerentallen aan, maar leverde slechts 78 pk en ook minder koppel. Bovendien maakten de schijven en…

Het instituut voor onderzoek naar motorvoertuigen (ÚVMV) in Praag ontwierp van 1964 tot 1967 tien verschillende prototypen op basis van de licentie uit Duitsland. Vervolgens monteerden ze er een in een Skoda 1000 MB. De eenschijfs wankelmotor van 400 cc leverde 40 pk, net zoveel als de standaard viercilinder in de Skoda. Daarbij was de wankelmotor zo klein dat er achterin, boven de motor, een tweede bagageruimte ontstond. Maar de 1000 MB kwam in Tsjechoslowakije juist in 1964 op de markt. Het was een volledig opnieuw ontworpen auto en de ontwikkeling van de nieuwe viercilinder lijnmotor was ook al een dure grap geweest. Zo vlak voor de start van de serieproductie leek niemand erecht trek in te hebben om te gaan experimenteren met de nauwelijks geteste wankelmotor-technologie. De tests hebben…

Toen NSU de wankelmotor in januari 1960 in München presenteerde, was daar een delegatie van de VVB (Vereinigung Volkseigener Betriebe) Automobilbau uit de DDR bij aanwezig. Hun conclusie was dat de DDR alles op alles moest zetten om de wankelmotor te ontwikkelen. Algemeen directeur Kurt Lang van de VVB gaf opdracht om direct te beginnen, zelfs zonder licentie. Op 19 april 1960 draaide er al een zelfgebouwde testmotor in het Centrale Ontwikkelingsen Constructiebureau in Karl-Marx-Stadt en een week later nog een bij MZ in Zschopau. Lang verordonneerde op 30 juni dat de autofabrikanten in de DDR zich moesten concentreren op de tweetaktmotor en de rotatiemotor, zodat de productie in de DDR op hetzelfde moment kon beginnen als in de Bondsrepubliek. Hoewel AWE in Eisenach en Sachsenring in Zwickau bij de…

Als kleine fabrikant tussen de Grote Drie Ford, GM en Chrysler was American Motors Corporation veroordeeld om auto’s voor niches te maken. De Pacer werd ontwikkeld als een revolutionaire compacte auto. Kort en breed, met een maximale ruimtebenutting en vooral: comfort. Een voorwielaangedreven lay-out met een wankelmotor van GM moest dit mogelijk maken, vandaar dat AMC de ontwikkeling van een viercilinder nooit heeft voltooid. Maar toen GM het project in 1974 stopzette, moest de Pacer worden omgebouwd naar de bestaande zescilinder en achterwielaandrijving. Opeens woog hij evenveel als een grote auto en was hij mede daardoor traag en dorstig. Aanvankelijk verkocht hij goed, maar daarna stagneerden de verkopen op een niveau dat zelfs voor een niche te laag was. Chrysler lijfde AMC in 1987 in, wat het einde van het…

Bijzondere Mazda’s verzamelen, dat kun je wel aan de Zeeuw Kees Hoebeke overlaten. Alle rare, bijzondere en mooie auto’s die ooit in Hiroshima van de band rolden, heeft hij, en als hij ze niet heeft, dan heeft hij ze ooit gehad of gaat hij ze nog vinden. Zelfs voor Hoebeke is de Mazda 360 Carol uit 1962 echter bijzonder. Als hij ernaast staat, lijkt hij wel een jochie van twaalf dat zijn speelgoedauto toont. Niet alleen door de twinkeling in zijn ogen, maar ook door het feit dat de Carol naast Kees – die toch niet bijzonder groot van stuk is – wel een speelgoedauto lijkt. “Ja,” zegt hij met gevoel voor understatement, “dit is niet de grootste auto die Mazda ooit heeft gemaakt.” Kleinste ooit Het kost even moeite…

Bij een schade aan uw auto schakelt uw verzekeringsmaatschappij boven een bepaald bedrag, afhankelijk van de leeftijd van de auto meestal ergens tussen de € 500 en € 1.000, een expert in om de schade en het daarbij behorende schadebedrag vast te stellen. Op basis van het rapport van deze expert wordt de schade vergoed als er dekking is conform de polisvoorwaarden. Gelukkig gaat dit in de meeste gevallen allemaal vlot en goed. Maar helaas niet in alle gevallen. Bijvoorbeeld wanneer een verzekerde het vastgestelde schadebedrag te laag vindt. Wat dan? Vaak vindt er eerst nog overleg plaats met de verzekeraar of de expert, Op basis van goede argumenten komt er dan soms toch nog een hogere vergoeding van de schade. Maar wat als een verzekeraar niet of niet voldoende…

Plus en min Maar weinig auto’s uit de jaren 60 waren zo veelzijdig als de Renault 16. Of het nu gaat om een lange snelwegrit, een zomerse toer met het gezin in het weekend of het verrichten van een grotere transporttaak in de praktijk van alledag: zelfs als klassieker maakt de hatchback indruk met zijn hoge gebruikswaarde en hoge niveau van comfort. Tegelijkertijd gaat het avantgardistische concept gepaard met grillige technologie. Het zwakste punt van de Franse auto is de carrosserie. De zelfdragende carrosserie van de Renault 16 is aan de vloerconstructie gelast, wat werkzaamheden aan het chassis bemoeilijkt. Veel 16’s stierven zodoende een vroege dood door roestvorming. Veelvoorkomende probleemzones: de dorpels en langsdragers. Andere traditionele roestplekken vormen de voorspatborden, de wielkasten, de winddeflector en de onderzijde van de auto.…

Plus en min Zelfs vandaag is rijden in deze klassieke BMW nog steeds geweldig. Als je op zoek bent naar een sportieve en tegelijkertijd redelijk praktische en zeldzame jaren-70-klassieker die nog toegankelijk is, dan moet deze BMW touring op je shortlist staan. De tweelitermotor loopt soepel en biedt veel vermogen. De kleinere 1600 en de 1800 voelen een beetje zwak aan in directe vergelijking, maar het zijn zeker geen slome duikelaars. Hoewel de motor als geheel betrouwbaar te noemen is, kunnen de bussen van de gasklep het soms in de loop der jaren begeven. “Een klassiekerspecialist zou dit zonder problemen moeten kunnen repareren”, aldus Wolfgang Herz van de Duitse BMW 02 Club. Hij raadt echter af om voor een afgetrapt exemplaar te gaan. De periode waarin 02 tourings goedkope tweedehands…