Ze vormen een belangrijke bron voor de studie van klimaat, hydrologie, vegetatie, landschap en menselijke bewoning. Sinds de jaren 1990 verzamelen archeologen van de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed (RCE) daarom monsters van deze bomen. Jammer genoeg is het onderzoek van deze rijke bron nog niet verankerd in de archeologische monumentenzorg.
Vindplaatsen
In de afgelopen jaren zijn vele honderden bomen gevonden en bemonsterd in de buurt van Weesp en Diemen, het dal van de IJssel en Overijsselse Vecht, de Binnenveldse Hooilanden bij Wageningen, Willeskop, de Krimpenerwaard in Zuid-Holland en Oudega (Smallingerland). Het gaat daarbij vooral om eik, maar ook om andere bomen die in een elzenbroekbos thuis horen, zoals els (Alnus), es (Fraxinus) en wilg (Salix). In het laboratorium van de RCE, en in samenwerking met commerciële Nederlandse dendroarcheologen, worden…
