‘DAAR LAG IK: IN MIJN MOOISTE JURK, IN EEN GROTE PLAS’

Lizet: “Normaal ben ik niet zo van de glamour. Meestal draag ik een leuke trui, een fijne jeans en sneakers eronder. Maar voor kerst dof ik me graag op. Zo ook vorig jaar. Samen met mijn vriend ging ik op eerste kerstdag bij mijn zus en haar gezin eten. Speciaal voor de gelegenheid had ik een nieuwe zwarte jurk gekocht. Hij was echt prachtig, met pailletten en al. Helemaal happy stapte ik de auto in en toen we een half uur later aankwamen, stonden mijn neefjes ons al in de voortuin op te wachten. Net als mijn neefjes was ik heel enthousiast. Vandaar dat ik meteen mijn gordel losklikte en heel blij de deur openrukte om mijn neefjes in mijn armen te sluiten. Waar ik alleen geen rekening mee hield, was dat het vroor. En dat ik beter even naar beneden kon kijken, voordat ik de auto uitstapte. Ik stapte precies op een stuk ijs. Hierdoor gleed ik uit en schoof ik op mijn billen door naar een soort wak in een kuil op straat, dat mijn neefjes waarschijnlijk fanatiek hadden opengehakt. Het ging supersnel, maar daar lag ik: in mijn mooiste jurk, in een grote, ijskoude plas. Ik was zeiknat en vies, dus die kerstdag bracht ik in een joggingpak van mijn zus door. Een XS-jurkje van haar lenen, was met mijn maat M geen optie. Gelukkig was het verder erg gezellig.”

‘TOT DIEP IN DE NACHT WAS IK BEZIG MET SCHOONMAKEN’

Christel: “Een aantal jaar geleden werkte ik in de bediening van een restaurant. Op kerstavond zat het bomvol. Mijn collega’s en ik vlogen van hot naar her tussen verschillende zalen. Door de drukte had niemand tijd om de achterste zaal klaar te maken voor de volgende dag. Maar toen de avond er eenmaal op zat, moest dat alsnog gedaan worden. Toen mijn baas vroeg wie dit klusje wilde doen, bood ik me spontaan aan. Ik dacht: chill, even in alle rust de tafels dekken. Dat was dus niet zo. Omdat het die avond flink had gestormd, was de zijdeur van de zaal op de een of andere manier opengewaaid. Hierdoor stond de hele vloer blank van de regen en ook een groot deel van de tafels en stoelen was nat geworden. Samen met een collega ben ik tot diep in de nacht bezig geweest met schoonmaken. Dat was nog eens een ‘bijzondere’ kerstavond.”

‘ZELFS HET AFBAKSTOKBROOD KREGEN WE NIET GEBAKKEN’

Sandy: “Met een groep vrienden maakte ik grootse plannen voor het kerstdiner. We gingen voor een lekkere, ouderwetse kaasfondue met veel hapjes. Alleen… De kaas wilde niet echt smelten en werd een soort rubberachtige homp die een beetje rond stuiterde in de fonduepan. Ook onze poging om de groenten te grillen, mislukte finaal. Zelfs het afbakstokbrood kregen we niet gebakken, want op precies die avond bleek de oven kapot te zijn. Teleurgesteld bestelden we maar een pizza. Daar ging onze gezellige kaasfondue-avond.”

‘ALLES, MAAR DAN OOK ECHT ALLES, ZAT ONDER DE GESMOLTEN CHOCOLA’

Maaike: “Dertig minuten voor vertrek naar het kerstdiner bij familie maakte mijn vriend Jeroen chocoladebollen. Dit had hij de chef-kok in het restaurant waar hij werkte, zien doen en hij dacht: dat kan ik ook. Daar ging hij dus vol goede moed aan de slag. Hij smolt wat chocolade, dipte een opgeblazen ballon erin en legde hem voorzichtig neer om te drogen. Tenminste, dat was wat hij in zijn hoofd had, want opeens knapte de ballon. Alles, maar dan ook echt alles in de keuken zat onder de gesmolten chocola. Geschrokken maakte Jeroen alles schoon en daarna probeerde hij het opnieuw. Dit keer met chocola die op lagere temperatuur was gesmolten, maar jammer genoeg maakte dat niks uit. Op het moment dat de ballon de warme, vloeibare chocola aanraakte, knapte hij weer. Opnieuw zat alles onder, inclusief plafond. Vloekend boende Jeroen alles weg, terwijl ik me klaarmaakte om weg te gaan. Uiteindelijk kwamen we veel te laat en zonder chocoladebollen bij het kerstdiner aan.”

‘MIJN VRIEND BESLOOT OM CHOCOLADEBOLLEN TE MAKEN, HIJ HAD HET EEN CHEF-KOK ZIEN DOEN EN DACHT: DAT KAN IK OOK’

‘MET LOOD IN ONZE SCHOENEN ZEIDEN WE DAT HIJ TOCH BETER NIET NAAR HET KERSTDINER KON KOMEN’

Robin: “De relatie van de beste vriend van mijn man ging vlak voor kerst uit. Omdat hij heel verdrietig was, nodigden we hem uit voor het kerstfeest met onze familie. We vieren het elk jaar bij ons thuis en iedereen is welkom. Maar dat jaar zaten we middenin de coronatijd en bleek vooral mijn vader heel bang om besmet te raken. Gelukkig was er niemand in de familie met onderliggende klachten, maar mijn vader nam corona zeer serieus. Zolang we in onze eigen bubbel bleven, konden we volgens hem prima met elkaar afspreken. Maar een ‘vreemde’ erbij, dat kon niet. Opeens was er dus veel commotie over de komst van mijn mans beste vriend. Mijn vader vond het te gevaarlijk terwijl mijn zus niet snapte waar hij zich druk om maakte. Na een hele dag heen en weer gebel trok mijn vader zijn conclusie: of die vriend kwam niet of hij kwam niet. Uiteindelijk was het mijn man die voor de goede vrede de knoop doorhakte en voor mijn vader ‘koos’. Met lood in onze schoenen vertelde mijn man aan zijn beste vriend dat hij toch beter niet kon komen. Hij begreep het, maar wij voelden ons zo kut. Die kerst dachten we vooral aan hem.”

‘MIJN LIEVE KITTEN ZAG MIJN KERSTBOOM ALS EEN SPEELPARADIJS EN SPRONG ER MET VOLLE VAART IN’

‘ALS EEN ECHTE NINJA VIEL HIJ DE KERSTBOOM AAN’

Mia: “Twee jaar geleden adopteerde ik vlak voor kerst een kitten. Een superlief klein pluizig bolletje dat ik voor de grap Rudi (van ‘Rudolph’) noemde. Toen ik hem bij een bejaard stel ophaalde, was hij heel rustig. En ook thuis leek hij in eerste instantie een heel mak, tevreden katje. Totdat ik na twee dagen de kerstboom opzette. Opeens veranderde mijn lieve kleine Rudi in een doorgedraaide ninja die mijn kerstboom als één groot speelparadijs zag. Met volle vaart sprong hij in mijn net versierde boom en sloeg de ene na de andere kerstbal eruit. In een poging hem te stoppen, probeerde ik hem te verjagen met de plantenspuit. Rudi schrok daar zo erg van dat hij meteen uit de boom sprong. Alleen: hij bleef met zijn nageltjes hangen aan een tak, waardoor hij in één ruk de kerstboom met zich meetrok. Bovenop alle cadeaus… De schade: twee gebroken dure theeglazen (gekocht voor mijn moeder) en een kerstboom die bijna geen naalden meer had. Dat was de eerste keer dat ik kerst zonder kerstboom vierde. Nu zet ik uit voorzorg alleen nog een houten boom als decoratie neer. Het is misschien wat minder gezellig, maar deze is in elk geval ‘Rudi-proof’.”

‘IK ZAG GEEN SNEEUWVLOKJES OF RENDIEREN, MAAR GEWOON EEN WIT RAAM’

Leonie: “Voor het ultieme kerstgevoel besloot ik de ramen te versieren met sneeuwspray. Ik had op TikTok een filmpje gezien van prachtige kersttaferelen met sjablonen. Alleen… ik gebruikte veel te veel spray. Toen ik klaar was, zag ik geen sneeuwvlokjes of rendieren, maar gewoon een wit raam. En het erge was: dat spul ging er met geen mogelijkheid meer af. Daar ging mijn kerstraamdecoratie. We hebben nog zeker twee maanden naar een volgeklad raam aangekeken en moesten dure schoonmaakmiddelen gebruiken om het eindelijk weer een beetje schoon te krijgen. Op zich logisch dat ik thuis een ‘sneeuwsprayverbod’ heb gekregen. Daar begin ik ook echt niet meer aan…”

‘NIEMAND HAD IETS VOOR MIJN MOEDER’

Elisa: “Met kerst trekken we met de familie altijd lootjes. Zo zorgen we ervoor dat iedereen voor hetzelfde bedrag van vijftig euro een cadeautje krijgt. Mijn zus regelt het allemaal heel officieel via een online trekking en iedereen houdt tot kerst geheim wie hij of zij getrokken heeft. Al jaren gaat dit prima, tot vorig jaar. Ik weet niet hoe het kan, maar met het uitpakken van de cadeaus bleek dat niemand het lootje van mijn moeder had getrokken. Mijn broer en zwager hadden allebei mijn tante, zij had weer mijn zus. Zo gingen we van de ene naar het andere familielid, totdat alle pakjes onder de boom op waren. Iedereen voelde zich zo lullig. Helemaal omdat mijn moeder enorm had uitgepakt met een heerlijk kerstdiner. Ze verzekerde ons dat ze het niet erg vond, maar ik heb me nog nooit zo opgelaten gevoeld. Dit jaar neem ik daarom in elk geval iets voor mijn moeder mee, ook als ik haar lootje niet heb.”

‘OPEENS ROKEN WE EEN BRANDLUCHT’

Daniëlle: “Speciaal voor kerst had ik bij een goedkope webwinkel uit China een heleboel kerstspullen besteld. Foute kersttruien en pyjama’s voor mijn huisgenootjes, grappige gadgets voor mijn familie en een groot net met kerstverlichting voor thuis. Dat laatste kon ik mooi gebruiken voor het gezellige etentje op kerstavond met mijn huisgenoten. Op Pinterest had ik een foto gepind van een dinertafel met prachtige verlichting erboven. Dat wilde ik ook dus ging ik fanatiek aan de slag door het net met kerstlichting aan ons plafond te hangen, met punaises wel te verstaan. Na veel prikken was ik eindelijk klaar en toen de lampjes aangingen, stond het geweldig. Totdat het tijd was voor het etentje en we opeens een brandlucht roken. Eerst checkten we het gasfornuis en de pannen op het vuur, maar er was niks aangebrand. En opeens hoorde ik iemand schreeuwen. ‘Het is de kerstverlichting! Er komt rook vanaf!’ Snel keek ik naar het plafond. Een deel van het snoer was al helemaal zwart. Door de shock wist ik niet wat ik moest doen, maar gelukkig kwam een van mijn huisgenoten meteen in actie. Hij haalde de stekker uit het stopcontact en trok het in één keer van het plafond. Vervolgens gooide hij het in de regen op het balkon, waardoor de opkomende brand direct geblust werd. Met open mond keken we naar de zwarte plek op het plafond. We realiseerden ons dat we heel veel geluk hadden gehad en lachten van de zenuwen. ‘Volgende keer maar gewoon kersverlichting bij een Nederlandse winkel kopen?’ vroeg iemand aan mij. Beschaamd knikte ik. Voorlopig hang ik helemaal niks meer op…”

‘DE HELE KERST ZAT IK BIJ FAMILIE MET EEN GEBROKEN HART’

Shirley: “De kerst die ik nooit meer zal vergeten, is die van drie jaar geleden. Het was allesbehalve een leuke kerst, tijdens een kerstborrel op mijn werk betrapte ik mijn vriend met een andere vrouw. Stiekem zoenend in de garderobe of all places… Dat hij dronken was en de gratis cocktails de schuld gaf, maakte voor mij geen verschil. Hij was altijd al een enorme flirt en wilde van elke vrouw aandacht. Hoe vaak we daar wel niet ruzie over hadden gehad… Op die kerstborrel was ik er helemaal klaar mee. Ineens besefte ik dat hij nooit zou veranderen en dat het alleen maar erger zou worden. Daarom beëindigde ik onze relatie en vervolgens zat ik de hele kerst bij mijn familie met een gebroken hart…”

‘MET OPEN MOND KEKEN WE NAAR DE ZWARTE PLEK OP HET PLAFOND EN BEGREPEN DAT WE VEEL GELUK HADDEN GEHAD’