HOE GAAT HET NU MET JE, EMMA?

“Het gaat goed. Ik heb toevallig nét de eerste druk van mijn boek Alles wordt beter gekregen, dat was wel even een emotioneel moment. Het is natuurlijk een heftig verhaal over mijn ziekte, een moeilijk hoofdstuk in mijn leven. Met dit boek probeer ik het een beetje af te sluiten, al weet ik niet of dat ooit helemaal gaat lukken, want het zal altijd deel uitmaken van mijn leven. Maar nu ik alles heb opgeschreven, kan ik 2026 fresh ingaan en weer mijn ding doen als artiest, zoals ik dat altijd al deed. Zonder dat ik er in interviews nog elke keer over ga vertellen, want het is best wel beladen allemaal.”

WE ZIEN JE WEER DANSEN EN SPRINGEN OP HET PODIUM, VOEL JE JE FYSIEK OOK BETER?

“Dat valt af en toe nog een beetje tegen. Ik werk weer best veel. Op een gegeven moment denk je toch: yes, het kan weer. Dus heb ik in mijn enthousiasme tegen veel dingen ‘ja’ gezegd. Maar ik merk dat het lichamelijk allemaal niet zo snel gaat als ik zou willen. Ik heb nog heel erg last van vermoeidheid en zit elke week wel met een soort teleurstelling, omdat iets toch niet lukt. Mensen zien me springen op het podium, maar dat ik me een hele dag moet opladen voor een half uurtje optreden, zien ze natuurlijk niet. Ik vind dat lastig, ik wil veel meer dan ik aankan.”

JE SCHREEF DIT BOEK OOK OM ANDERE VROUWEN TE HELPEN…

“Ja, klopt. Toen ik met mijn behandelingen bezig was, kon ik vaak ’s nachts niet slapen en dan ging ik dingen van me afschrijven om alles een beetje te kunnen verwerken. Ik was nog niet bezig met het idee om een boek te schrijven, ik was vooral aan het overleven. Maar toen ik meer ruimte kreeg in mijn hoofd, besefte ik dat ik mijn verhaal niet alleen voor mezelf wilde opschrijven, maar ook om andere mensen te helpen. Een stukje awareness creëren, en ook gewoon laten zien wat zo’n diagnose baarmoederhalskanker inhoudt en wat er allemaal bij komt kijken. Ik heb het idee dat heel veel mensen dat niet weten. Die denken dat het vooral chemo is, maar het is zoveel meer.”

JE VERANDERDE VAN DIE VROLIJKE ZANGERES IN EEN JONGE, ZIEKE VROUW. DAT MOET HEFTIG ZIJN GEWEEST?

“Ik merkte al snel dat zo’n diagnose erg eenzaam is, omdat veel mensen het niet echt begrijpen – en gelukkig maar. Ze zeggen wel: ‘Ik snap waar je doorheen gaat’, maar eigenlijk weet je dat niet als je zelf nog nooit chemo in je lichaam hebt gehad of doodsangst hebt ervaren. Ik had er ook moeite mee dat mijn carrière on hold kwam te staan. Ik heb zo lang geknokt voor mijn plek in de muziekindustrie, ik was heel bang dat ik die zou verliezen. Hard werken en je schaapjes op het droge hebben, zeker als vrouw, heeft altijd heel erg in mij gezeten. In één klap voel je dat je dat ook allemaal kwijt kunt raken. Gelukkig is dat niet gebeurd en bleven radiostations gewoon mijn muziek draaien, terwijl ik op de achtergrond bezig was met knokken voor mijn leven.”

ZE ZEGGEN ALTIJD DAT JE ER STERKER UITKOMT. IS DAT EEN CLICHÉ OF IS HET ECHT ZO?

“Ik ben mentaal wel sterker geworden, maar dat wordt ook een soort van afgedwongen, dus het voelt heel dubbel. Het is niet zo dat je denkt: yes, wat fijn, want tegen welke prijs ben ik sterker geworden? Ik had het liever allemaal niet mee willen maken. Mijn lichaam heeft een grote klap gekregen. Toen ik ziek werd, was ik heel fit en zat ik lekker strak in mijn vel. Soms kan ik een baaldag hebben en denken: ik had daar zo hard voor gewerkt. Alleen is het wel zo dat ik misschien fit leek, maar een tumor in mijn lichaam had zitten. Nu ben ik acht kilo zwaarder, maar wel weer gezond, dat is toch het allerbelangrijkste.”

BIJ DE AMSTERDAMSE ZOMER MAAKTE JE HET NIEUWS BEKEND DAT JE IN REMISSIE BENT. HOE VOELDE HET OM DAAR TE STAAN MET EEN ‘IK BEN BETER’-BORD TE STAAN?

“Ik vond het heel spannend om te doen, maar het voelde ook bevrijdend, omdat ik dacht: eindelijk kan het de wereld in. Het moment zelf was heel emotioneel en overweldigend. Iedereen begon te juichen en was blij voor me, terwijl ik zelf nog een beetje op wankele benen stond. Op zo’n moment denk je echt: wat is er eigenlijk allemaal gebeurd het afgelopen jaar? Ik wilde heel graag dat dit een moment zou worden dat ik mijn hele leven niet zou vergeten, en dat is zeker gelukt.”

JE SCHRIJFT IN JE BOEK DAT HET DAARNA VOELDE ALS ‘EEN TWEEDE LEVEN’…

“Ja, en ook als een kans om mijn leven weer voort te zetten. Daardoor ga je heel erg nadenken over hoe je dat leven nu wilt gaan inrichten. Je gaat alles opnieuw bekijken: waar ben je blij mee en waarmee niet? Ik was altijd al heel happy met mijn werk en zag vaak al het positieve in alles. Wat dat betreft ben ik niet heel erg veranderd. Maar ik probeer nu wel meer rust te nemen en ook liever te zijn voor mezelf. Niet constant maar denken: ik moet presteren. Want voor wie moet dat eigenlijk? Iets niet doen, omdat ik er geen zin in heb, betekent niet meteen dat ik egoïstisch ben. Daardoor houd ik meer tijd over om leuke dingen te manifesteren en te doen met vriendinnen.”

LEGDE JE HIERVOOR TE VEEL DRUK OP JEZELF?

“Ja, toch wel, al vind ik het ook goed om de lat hoog te leggen. Uit eigen ervaring weet ik dat je daar veel mee bereikt. Het scheelt ook dat ik heel erg van mijn werk houd en het dus allemaal al snel leuk vind. Maar dat betekent niet dat mijn lichaam het ook aankan. Ik heb wel geleerd om daar meer rekening mee te houden en eigenlijk ben ik nog steeds aan het leren. Het is niet dat ik door mijn ziek zijn ineens de almighty miss know-it-all ben.”

MERK JE DAT JE NU OOK ANDERE LIEDJES SCHRIJFT?

“Zeker, ik heb opeens een heel ander verhaal erbij waarover ik wil vertellen en zingen. Schrijven is ook een soort therapie voor mij. En dan is het extra fijn om te merken hoeveel steun anderen daaruit halen. Als mensen me vertellen hoe Alles wordt beter hen geraakt heeft, kan me dat echt emotioneel maken. Ik heb nu een nieuw liedje geschreven, Meisje uit de klas, dat gaat over de druk die veel jonge vrouwen voelen over hun uiterlijk. Zoveel jonge meiden voelen zich helemaal niet lekker in hun eigen lijf. Dat is alweer een beetje meer van het onderwerp kanker af, dus ik begin echt terug te gaan naar Emma als artiest. En op een gegeven moment wil ik ook weer gewoon liefdes- en feestliedjes zingen.”

‘Ik ben heel blij dat ik dertig mag worden’

BEN JIJ ZELF ANDERS NAAR JE LIJF GAAN KIJKEN DOOR WAT JE HEBT MEEGEMAAKT?

“Ik ben heel erg gaan beseffen dat het er vooral om gaat dat je lijf gezond is. Vroeger kon ik heel onzeker zijn over een paar kilo meer, als ik daar nu op terugkijk, is dat zo onbelangrijk. Het gaat écht om wat van binnen zit, niet om die buitenkant – daar gaat dat liedje ook over. Alle energie die ik heb, gaat nu naar optreden en het lukt me niet daarbij ook nog een fitgirl lifestyle te volgen. Maar achteraf ben ik wel blij dat ik vorig jaar zo fit was. Ik denk dat ik daardoor beter door de behandelingen ben gekomen.”

JE WORDT IN JANUARI DERTIG, VIND JE DAT EEN DING?

“Totaal niet. Als ik jarig ben, wordt mijn caption: I made it to thirty. Zo zie ik het ook écht. Sowieso heb ik altijd naar die leeftijd gekeken met in mijn achterhoofd dat mensen tussen de dertig en vijfendertig jaar volgens mij het gelukkigst zijn. Je hebt vaak je plek al gevonden in de maatschappij. Je weet wat je wilt en hebt meestal ook de leuke mensen om je heen verzameld. Ik geloof dat iedereen z’n eigen timeline heeft. Voor mezelf kan ik alleen maar zeggen: ik ben juist heel blij dat ik dertig mag worden. En dat ik het afgelopen jaar heb overleefd, want ik heb vorig jaar ook wel eens gedacht: misschien tik ik die leeftijd helemaal niet aan.”

‘Ik wil veel meer dan ik aankan’

NOOIT LAST VAN DE ZOGENAAMDE DERTIGERS DILEMMA’S?

“Nee, die druk van: ik moet op mijn dertigste getrouwd zijn of kinderen hebben, die voel ik niet. Ik ben alleen maar trots hoe ik me door het afgelopen jaar heen heb geslagen. Ze zeggen weleens dat je prime jaren in de muziek tussen de twintig en vijfendertig liggen. Maar ik geloof dat die prime niet bestaat wanneer je jezelf elke dag verbetert en steeds een betere versie wordt. Ik heb zin in de dertiger jaren die gaan komen en wil daar één groot feest van maken met alle mensen die me dierbaar zijn. In zo’n lastige periode merk je toch echt wel wie de mensen zijn aan wie je veel hebt.”

LUKT HET NOG OM ALS ONBEZORGDE JONGE VROUW IN HET LEVEN TE STAAN?

“Het gaat steeds beter, elke maand heb ik meer momenten van onbevangenheid en het is fijn dat mijn leven weer wat lichter aanvoelt. Een half jaar geleden dacht ik: die onbevangenheid krijg ik nooit meer terug, ik heb vanaf nu alleen nog maar kopzorgen over mijn gezondheid. Maar dat valt gelukkig mee. Ik krijg nog wel check-ups in het ziekenhuis en de week daarvoor en de week erna, voel ik weer dat de spanning oploopt. Maar ik sta er niet meer constant bij stil dat het ook zomaar voorbij kan zijn.”

ZIJN JOUW AMBITIES HIERDOOR VERANDERD?

“Niet per se, omdat ik altijd al veel dingen deed vanuit een droom, en die droom is niet veranderd. Maar ik voel wel meer urgentie. Normaal gesproken maak je jarenplannen, maar nu denk ik: het kan ook zomaar zo zijn dat je volgend jaar niet haalt, dus stel het niet uit. Ik wil alles wat sneller doen, niet meer wachten. Dromen blijf ik altijd. Ik zou heel graag een keer met een eigen show in Ziggo Dome willen staan, of misschien ooit wel in de Arena, als ik heel groot mag dromen. Maar verder wil ik vooral heel erg genieten en gelukkig zijn met alle lieve mensen om me heen.”

‘Vroeger kon ik onzeker zijn over een paar kilo meer, zo onbelangrijk’

WAT ZIJN JE PLANNEN VOOR DE KOMENDE TIJD?

“Ik ga deze maand de Toppers Christmas Party en het Muziekfeest van het Jaar doen. We zijn alweer festivals aan het plannen én ik ga begin maart mijn theatertour afmaken, die ik af moest zeggen omdat ik ziek werd. Ik heb nu natuurlijk een heel ander verhaal te vertellen dan toen, en ik heb ook wat nummers toegevoegd. Ik denk dat het wel emotioneel gaat zijn, maar dat het ook heel krachtig zal voelen om daar op het podium te staan omringd door al mijn lieve fans.”

JE BENT SINDS KORT OOK AMBASSADEUR VAN HET BEAUTYMERK MERODA. HOE COOL!

“Ik ben er heel blij mee. Meroda sluit heel mooi aan bij waar ik nu in het leven sta en hoe mijn dagen eruit zien. Make-up is niet alleen iets wat ik heel leuk vind, maar ook een belangrijk onderdeel van mijn werk; op het podium, tijdens opnames of bij fotoshoots hoort dat er gewoon bij. Daardoor weet ik hoe fijn het is om in mijn vrije tijd producten te hebben die makkelijk, snel en betrouwbaar zijn. Zeker in deze periode waarbij ik erop let om wat liever voor mezelf te zijn, is het fijn om er moeiteloos verzorgd uit te zien, maar nog steeds de beste versie mezelf te kunnen zijn. Met Meroda heb ik nu een paar goede essentials waar ik écht op kan vertrouwen.”

WAAR GA JE STRAKS OP 31 DECEMBER OM TWAALF UUR OP PROOSTEN?

“Vorig jaar zat ik aan het einde van mijn behandelingen en was mijn nieuwjaarsproost echt de wens om beter te worden. Ik denk dat het nu een soort van I made it-moment gaat zijn. Zo van: yes, ik mag nog een Oud en Nieuw aan mijn leven toevoegen. 2025 was zwaar en verdrietig, maar óók een heel positief jaar. Met als highlight natuurlijk het nieuws dat ik beter ben. Ik ga dus met veel positiviteit 2026 in… nieuwe ronde, nieuwe kansen!”

STYLING VALÉRIE NTANTU HAAR EN MAKE-UP NICK STIJLAART ■