Sla om voor hun verhalen.

REAL LIFE

‘Een seksleven was voor mij niet weggelegd’

‘De eerste maanden zonder alcohol voelden soms eenzaam’

Naomi Pen-Albrecht (38, leefstijlcoach voor moeders) zag zichzelf altijd als een gezelligheidsdrinker. Totdat ze niet meer blij werd van drank.

“Ik associeerde gezelligheid met drank. Thuis met mijn man Randy gingen er op een avond makkelijk een paar flessen wijn doorheen. Ook op feestjes ging ik vaak helemaal los. Maar de volgende dag was ik meestal gesloopt. Dan werd ik na lang uitslapen doodmoe wakker, terwijl Randy al met onze twee kinderen beneden zat. Het scheelde dat ik nooit hoofdpijn had, maar ik voelde me wel schuldig naar mijn gezin. Ik schaamde me dat ik geen maat had kunnen houden en vond mezelf ordinair.

Ik weet nog dat mijn oudste vier jaar geleden met vriendjes thuis speelde en ik rond drie uur ’s middags een glas wijn voor mezelf inschonk. Opeens dacht ik: wat ben ik nou eigenlijk aan het doen? Ik had kinderen van rond de vijf jaar en een baby thuis en ik zat al aan de wijn. Dat beeld klopte niet met de moeder die ik wilde zijn, maar ‘de gezellige wijndrinker’ was een groot deel van mijn identiteit geworden.

‘IK HAD KINDEREN EN EEN BABY THUIS EN IK ZAT OM DRIE UUR ’S MIDDAGS AL AAN DE WIJN’

In diezelfde periode bleek Randy een glutenintolerantie te hebben. De zoektocht naar wat voeding met zijn lichaam deed, trok mij mee, want die eindeloze vermoeidheid was ik spuugzat en ik wilde me beter voelen. Daarom startte ik opleidingen over voeding en leefstijl. Al snel kwam ik tot de pijnlijke conclusie dat alcohol niets anders is dan gif. Ik was mezelf letterlijk aan het vergiftigen als ik dronk. Toch vond ik het een te grote stap om drank helemaal los te laten. Ik was bang dat dat te veel impact op mijn huwelijk en mijn sociale leven zou hebben, want wie was ik zonder alcohol? Ik hield mezelf voor dat één dag drinken in de week ook prima was. Maar al snel was ik continu bezig met wanneer ik weer mocht drinken en hoeveel. Het kostte ontzettend veel energie. In de jaren daarop verloor alcohol zijn glans. Ik dronk steeds meer dan ik me voornam en de katers werden zwaarder.

Het echte kantelpunt kwam toen ik tijdens de jaarlijkse kermis een kennis tegenkwam die niet dronk én het naar zijn zin had. Ik dacht: dat wil ik ook. Een paar weken later, in oktober 2023, besloot ik daarom tot kerst geen alcohol meer te drinken. Eigenlijk wist ik toen al: dit is voorgoed. In een brief nam ik afscheid van mijn wijntje, mijn ‘toxische vriendin’. Ze was er altijd als ik iets te vieren had of ontspanning zocht, maar de dag daarna stak ze een mes in mijn rug. Het voelde alsof ik een vriendschap verbrak waarin ik jarenlang had vastgezeten. En dat bracht rouw met zich mee. Door veel innerlijk kindwerk ontdekte ik waarom ik dronk: om pijnlijke gebeurtenissen uit mijn jeugd te verdoven én omdat ik had geleerd dat gezelligheid gelijkstond aan drank. Toen ik dat besefte, leerde ik mijn gevoelens serieus te nemen in plaats van ze weg te drinken. Schrijven hielp hierbij. Ik geef het toe: de eerste maanden zonder alcohol voelden soms eenzaam.

En op feestjes voelde ik me ongezellig, maar al snel merkte ik dat ik zonder drank juist veel beter voelde wat ik écht leuk vond. Daarnaast had ik geen katers meer en was ik een stuk rustiger in mijn hoofd. Nu voel ik me gezonder en fitter, slaap ik beter en ben ik echt aanwezig in een moment.

Behoefte aan wijn heb ik niet meer. Ik voel me zo veel vrijer zonder. Eindelijk ben ik de moeder en de vrouw die ik wil zijn.”

Je kunt Naomi’s alcoholvrije leven volgen op Instagram via @naomi.lijfcode.

‘Mijn ‘toxische vriendin’ was er altijd, maar de dag daarna stak ze een mes in mijn rug’

‘Wanneer voelde ik me nou wél echt goed?
De periodes dat ik niet dronk’

‘Ik schaamde me kapot en herkende mezelf niet meer’

Eindeloos doordrinken en de volgende ochtend dealen met een vreselijke kater. Zo zagen de weekenden er voor Sterre Imming (39, corporate recruiter & coach) uit. Begin dit jaar gooide ze het roer om.

“Jarenlang stond ik bekend als gangmaker. ‘Waar Sterre is, is feest’ was het motto. In het weekend en tijdens werkborrels moedigde ik anderen aan om door te drinken. Het liefst ging ik eindeloos door, maar de volgende dag voelde ik me ellendig. Katers duurden soms dagen, ik schaamde me voor wat ik had gezegd en gedaan. Bij een ongeluk viel ik dronken van mijn fiets. Ik belandde in het ziekenhuis en kreeg zes hechtingen. Toch durfde ik niet te stoppen met drinken, want ik had geen idee wie ik was zonder alcohol. Toen de pandemie uitbrak, merkte ik hoe vast ik zat. Feestjes vielen weg, maar thuis met mijn vriend Martijn dronk ik door. Onze regel was dat we doordeweeks niet dronken, maar in het weekend gingen we los. Als ik naar Albert Heijn ging, twijfelde ik of ik twee of drie flessen zou kopen, omdat ik wist dat die tweede fles ook snel leeg zou zijn. In de drankkast stonden dan nog allemaal likeuren en shotjes zoals Sambuca, Jägermeister en gin. Als ik geen zin meer had in wijn, dronk ik dat. Omdat we doordeweeks niet dronken, kon ik er dagen naar uitkijken, vanaf donderdag voelde ik al kriebels in mijn buik. De term bingedrinken kende ik toen nog niet, maar dat is wat we deden. Tegelijkertijd wilde ik fit zijn en daarom nam ik een personal trainer. Vaak stond ik met een flinke kater misselijk en brak te sporten na een avond doorzakken. Mijn lichaam kon steeds minder hebben en ik had vaker last van dagenlange vermoeidheid en hoofdpijn. In mijn hoofd fluisterde altijd een stemmetje dat ik niet goed bezig was. Daarom had ik al meerdere keren meegedaan aan Dry January. Eerst hield ik het een maand vol, later drie maanden en één keer zelfs een halfjaar. In die periodes voelde ik me fris en energiek, maar telkens viel ik daarna terug in mijn oude patroon.

Waarom weet ik niet, maar eind vorig jaar brak dat me op. Vooral omdat ik na carnaval drie dagen moest bijkomen omdat ik veel te veel had gedronken. Na een kerstmarkt in Duitsland had ik zelfs een blackout, omdat ik me daar helemaal had laten gaan met wijn, bier, Jägermeister en een soort eierpunch met slagroom. Ik schaamde me kapot en dacht: ik herken mezelf niet meer. Ik kon gewoon niet meer tegen het ellendige gevoel dat drank me gaf en ik vroeg me af wanneer ik me nou wél echt goed voelde. Dat was altijd in de periodes dat ik niet dronk. Op 1 januari 2025 besloot ik voorgoed te stoppen met drinken. Ik vond het spannend, maar de voordelen – geen vreselijke katers meer – waren groter dan het drankplezier. Inmiddels zit ik een stuk beter in mijn vel.

‘IK VIEL DRONKEN VAN MIJN FIETS: IN HET ZIEKENHUIS KREEG IK ZES HECHTINGEN’

Vroeger dacht ik dat ik alcohol nodig had om het leuk te hebben, maar nuchter geniet ik juist veel meer.

Het mooiste inzicht vind ik dat ik goed ben zoals ik ben. Uitgaan en naar festivals gaan doe ik nog steeds met veel plezier, maar dan met een 0.0 biertje of wijn. Ik merk wel dat ik iets minder uitbundig en minder met anderen bezig ben. Voorheen was ik er altijd van overtuigd dat ik iets zou verliezen door te stoppen met drinken, maar ik heb er juist ontzettend veel voor teruggekregen: energie, zelfvertrouwen en een leven waarin ik mezelf weer herken.”

Volg Sterres alcoholvrije leven via @nuchtereblik.

‘Ik zat ook regelmatig met een slok op achter het stuur’

Jarenlang verdoofde Astrid van der Haar (34, sobercoach en podcastmaker) haar onzekerheden en prestatiedrang met drank. Na een bijna fataal incident wist ze: zo kon het niet langer.

“Ik was 24 jaar toen ik op de Amsterdamse Zuidas in de arbeidsbemiddeling ging werken: een harde wereld vol targets, deadlines en heilige vrijdagmiddagborrels. Op zo’n vrijmibo tikte ik met gemak vier à vijf glazen wijn weg. Daarna ging ik vaak nog met collega’s verder in de stad. Ik woonde in Alkmaar en soms liet ik mijn auto staan om de trein naar huis te nemen, maar ik zat ook regelmatig met een slok op achter het stuur. Na een avond stevig stappen en maar een uur slaap kreeg ik tijdens het rijden een epileptische aanval. Binnen de bebouwde kom rolde mijn auto door bij een rood stoplicht en kwam zelf tot stilstand vlak voor een kruising. De mannen in de auto voor mij zagen wat er gebeurde. Ze sloegen mijn autoruit in om me te bevrijden. Pas in het ziekenhuis besefte ik wat er was gebeurd. Ik had al eerder epileptische aanvallen gehad – bij mij wordt het getriggerd door extreme vermoeidheid – maar dit was echt mijn zwartste moment. Daarna probeerde ik mijn alcoholgebruik te minderen, maar steeds viel ik terug in mijn oude patroon van hard werken en mezelf in het weekend verdoven. Na het drinken volgden mentale katers: veel huilen en negatieve gedachten, zoals schuld, schaamte en spijt. Ook sliep ik slecht door de drank. Door deze combinatie was ik oververmoeid, wat zich uitte op het werk. Ik bleef over mijn grenzen heen gaan door te doen alsof het niet bestond. Mijn overlevingsstrategie bestond uit veel koffie, mijn gevoel negeren en vrijdagmiddag weer hetzelfde doen. Je kunt het vergelijken met een ‘loop’ waar je steeds maar in blijft hangen. Ik schoof het af op voeding of hormonen, maar diep vanbinnen wist ik: dit komt allemaal door de drank.

Het keerpunt kwam in oktober 2023. Het weekend daarvoor had ik weer veel gedronken en van zondag op maandag sliep ik vanwege mijn werk in een deprimerend hotel. Die maandagochtend zat ik uitgeput met een kleffe big mac in mijn hotelkamer, het was de ergste kater ooit. Ik voelde me zo ongelukkig en mislukt, en wist: dit kan niet meer, ik moet stoppen met drinken. Twee maanden hield ik het vol, totdat ik me tijdens oud en nieuw weer lam dronk. Op nieuwjaarsdag was ik er opnieuw klaar mee. Ik hoefde echt geen drank meer.

‘IK ZAT UITGEPUT MET EEN KLEFFE BIG MAC IN HET HOTEL, DE ERGSTE KATER OOIT’

Inmiddels ben ik bijna twee jaar alcoholvrij. Nu kan ik prima een wijntje laten staan, maar de eerste maanden nuchter vond ik pittig. Ik vermeed feestjes en oude pijnen en onzekerheden kwamen boven. Ik ontdekte dat ik jaren bevestiging had gezocht in werk en status, wat voor veel stress had gezorgd. Met drank had ik dat gevoel verdoofd, maar zonder alcohol moest ik mezelf opnieuw leren kennen. Nu is mijn leven echt veranderd.

Ik heb afscheid genomen van contacten die vooral op drank waren gebaseerd en voel me een leuker mens. Ook begeleid ik als sobercoach vrouwen die willen stoppen met drinken of al zijn gestopt. Mijn advies is om écht naar de kern te gaan van waarom je alcohol nodig hebt en wat de reden is waarom je drinkt. Als je dat weet, kun je er ook iets aan doen. Zonder alcohol kun je echt weer voelen wie je bent en dat is het mooiste cadeau dat je jezelf kunt geven.”

Luister naar Astrids podcast ‘Schaamteloos Sober’ of volg haar via @jesoberemeid.

‘Ik heb afscheid genomen van contacten die vooral op drank waren gebaseerd’