‘Het concurrentie gevoel is er bij ons totáál niet’

Merel: ‘Een OnlyFans account noemen we ons plan B’

“Ik hou best van glamour,” bekent Hélène (45), terwijl ze in de Amsterdamse fotostudio Erwin Olaf de kledingsetjes bekijkt waarin zij, Noa (26) en Merel (32) zich vandaag zullen hullen. “Toen ik een aantal jaar terug voor de Amerikaanse zender Fox Sports presenteerde, droeg ik Amerikaanse, supervrouwelijke outfits, zoals strakke jurkjes met hoge hakken. Dat vond ik helemaal niet erg.” “Incidenteel pakken we graag uit,” zegt Noa. “Zoals vorig jaar, toen we in galakleding de Gouden Televizier-Ring voor ‘Vandaag Inside’ mochten ophalen. Maar thuis zijn we geen glamourpoezen, nee.”

Merel: “Al was dat wel een goede naam geweest voor onze podcast!”

De gevatte opmerkingen zijn niet van de lucht wanneer de drie samenkomen. Zo noemt Noa haar collega Hélène grappend ‘onze showpony’, omdat de sportjournaliste haar cv heeft uitgebreid met de presentatie van programma’s als ‘The winner takes it all’. Humor en nuchterheid zijn duidelijk onderlinge raakvlakken. Een andere overeenkomst is dat geen van deze drie televisiegezichten van jongs af aan droomde van een carrière in de spotlights. “Ik wilde musicalster worden,” zegt Merel, “maar ik kan niet zingen.” Hélène begon haar loopbaan als professioneel hockeyster en rolde na een blessure de tv-wereld in. Noa is niet meer weg te denken uit de sportjournalistiek sinds ze drie jaar geleden verslag deed van het WK voetbal in Qatar. Toch vertelt ze dat ook zij aanvankelijk geen baan voor de schermen ambieerde. “Na mijn studie werkte ik eerst als redacteur bij ‘Veronica Inside’ en de Champions League-uitzendingen van Veronica. Hélène was daar destijds verslaggever. Na een tijdje wilde ik toch graag voor de camera. Hélène, weet je nog toen ik mijn eerste interview kreeg? Jij vroeg meteen: ‘Kan ik je ergens mee helpen?’ Dat vond ik zó bijzonder.”

En nu maken jullie samen de podcast ‘HNM’.

Hélène: “Het leek ons interessant om zaken als sport en politiek samen te bespreken, maar ook dingen die we achter de schermen meemaken.”

Noa: “Dat je na afloop van een kritisch interview op je vingers wordt getikt door een perschef bijvoorbeeld, of dat ik een voetballer interview die zonder broek komt aanzetten. En dan 2.30 m lang is. Dat is nogal op ooghoogte, zeg maar.” Hélène: “Dat vinden wij helemaal niet erg.”

Merel: “Nee, dat zijn de beste interviews. Dat heb ik met een politicus nog nooit meegemaakt!”

Noa, lachend: “Een van de eerste online reacties op onze podcast was: ‘Jullie hadden beter een OnlyFans-account kunnen starten.’ Ja, dacht ik, financieel gezien heb je gelijk.” Hélène: “Da’s inderdaad veel lucratiever, haha!”

Merel: “Laten we dat plan B noemen!”

Hélène: ‘Je moet als vrouw wel bestand zijn tegen bepaalde reacties’

Hélène: ‘Ik had verwacht dat ik met dat programma buiten mijn comfortzone zou gaan’

Noa: ‘Onze groepsapp gaat de héle dag door. Met vragen als: staat deze outfit goed op beeld?’

Spreken jullie elkaar privé vaak?

Noa: “Zeker. We bellen elkaar vaak en onze groepsapp gaat de héle dag door! Met berichten als: ‘Kan ik deze vraag tijdens een interview wel stellen?’ Of: ‘Staat denim op denim wel mooi op beeld?’”

Merel: “Noa en ik bellen vooral Hélène heel vaak voor advies, op alle vlakken.”

Wanneer ontstond jullie vriendschap?

Merel: “Tijdens opnames van ‘De Oranjezomer’ in 2023. Hélène presenteerde destijds ook ‘HLF 8’, waar ik als nieuweling op tv kwam. Onderling was er snel een klik.”

 Noa: “Hélène en ik kenden elkaar dus al, omdat we bij ‘VI’ collega’s waren, wat voor mij bijzonder was. Als kind had ik al een passie voor sport. Destijds waren er maar een paar vrouwelijke sportjournalisten, onder wie zij, dus ze was zeker een voorbeeld.”

Hélène: “De media hebben ervan gemaakt dat ik Noa’s mentor ben. Dat is niet zo. Je werkt samen en dan help je elkaar.”

Noa: “Ik krijg vaak de vraag wat ik van mijn moeder (Linda de Mol, red.) heb geleerd, maar zij heeft mij, werktechnisch, juist erg losgelaten. Omdat ik uit een televisiefamilie kom, denken mensen dat gesprekken in mijn familie veel over de tv-wereld gaan, maar dat is niet zo. John (de Mol, red.), bijvoorbeeld, is gewoon mijn oom. Met hem doe ik dan ook geen zakelijke dingen zoals contractonderhandelingen. En mijn moeder is gewoon een trotse moeder. Op werkvlak spar ik veel meer met Hélène.”

Hélène: “Als je in hetzelfde vakgebied zit, kun je fijn levellen met elkaar.”

Merel: “Het concurrentiegevoel is er bij ons ook totáál niet. Volgens mij is dat niet altijd zo in dit wereldje. Wij zouden theoretisch elkaars tv-tijd kunnen invullen, maar in plaats van dat we aan elkaars stoelpoten zagen, helpen we elkaar en proberen we elkaar beter te maken.”

Jullie band gaat verder dan een werkvriendschap?

Noa: “Zeker! Als ik zou gaan trouwen, mogen jullie komen hoor.”

Merel: “Echt? Dan ga ik Tim (de Wild, Noa’s vriend, red.) pushen!”

Hélène: “Nou, toen ik maandenlang uit de running was na een operatie aan mijn rug heb ik ze niet gehoord hoor.”

 Merel: “Mijn kaartje zat verstopt tussen al je fanmail.” Hélène: “Grapje, ze zijn langs geweest, uiteraard.”

 Merel: “Dat ik zwanger was (Merel beviel in juli van zoontje Sep, red.), hoorden Hélène en Noa als een van de eersten. We gingen samen naar het Televizier-Ring Gala en ik wist het toen net een week. Ik won een award, maar heb de hele avond alcoholvrije drankjes gedronken.”

Noa: “Wij hadden het daardoor meteen door!”

Hélène: “Ze zat me ook een partij obsessief bananen naar binnen te werken tijdens dat gala!”

Wat bewonderen jullie aan elkaar?

Hélène: “Hun intelligentie en puurheid. Jullie blijven nuchter, ondanks de wereld waarin jullie je bevinden.”

 Merel: “Grappig, in mijn woonkamer staat een tegeltje met de tekst ‘In ons huis lopen wij niet naast onze schoenen’. Je vroeg mij net waar ik mijn Televizier-Ring bewaar: nou die staat achter dat tegeltje, als een soort boodschap.”

 Noa: “Als je door zo’n award gaat denken: nu kan ik écht wat, gaat het volgens mij fout. Mijn award bewaar ik in mijn boekenkast, als boekensteun. Nadat ik die prijs had gewonnen, kreeg ik een appje van mijn oom John. Hij zei: ‘Geniet van vanavond, maar morgen weer met twee beentjes op de grond.’”

Merel: “Ik heb eenzelfde soort appje van hem gekregen!” Hélène “Mijn Ring staat in mijn woonkamer, naast een foto van mijn vader. Hij overleed drie maanden voordat ik hem won. Mijn vader had niets met opsmuk en zou gezegd hebben: ‘Gefeliciteerd, maar je twee zussen zijn er ook nog en nu gauw weer door.’ Ik heb zijn foto expres naast die prijs gezet om hem een beetje te plagen.”

Noa: “Hélène, wat ik bewonder aan jou is dat je altijd voor iedereen klaar staat. Is een collega jarig, dan regel jij direct dat flesje wijn. Jij cheft alles, ook op werkgebied.” Merel: “Hélène, jij bent er voor iedereen, terwijl je agenda dat eigenlijk niet toelaat. Ook de manier waarop jij dingen aanpakt, vind ik zo knap. Neem ‘The winner takes it all’ - voor jou een totáál andere tak van sport, maar je doet het gewoon. Nog even en je neemt mijn baan in Den Haag over.” Noa: “Merel, jou vind ik doortastend en een tough cookie; gewoon een stoer wijf.”

Merel: “Noa, als ik met mijn vriend voetbalwedstrijden kijk waarbij jij verslag doet, en ik hoor hoe vloeiend de teksten uit jouw mond rollen, dan ben ik jaloers op jouw talent!” Noa: “Jij kunt best kritisch op jezelf zijn en er echt mee zitten als een uitzending niet goed ging.”

Merel: “Dan baal ik een dag of twee.”

Hélène: “Zoiets geeft mij ook een rotgevoel, maar ik ben het na afloop ook snel weer kwijt.”

Speelden sport en politiek in jullie jeugd een rol?

Hélène: “Absoluut! Mijn ouders en zussen hockeyden allemaal.”

Merel: “Thuis was er een grote maatschappelijke betrokkenheid en hadden we leuke politieke discussies. Ik denk dat ik van daaruit mijn studie politicologie heb gekozen.”

Noa: “Mijn ouders hadden niet zoveel met sport, maar mijn beide opa’s keken er de héle dag naar. In de zomer lag ik niet in de zon, maar volgde ik bij opa thuis de Tour de France.”

Merel: ‘In plaats van dat we aan elkaars stoelpoten zagen, helpen we elkaar’

Noa: ‘Mijn moeder is gewoon een trotse moeder. Op werkvlak spar ik veel meer met Hélène’

Hélène: “Toen ik opgroeide, had ik twee dromen. Naar de Olympische Spelen als hockeyster; dat heb ik uiteindelijk net niet gered. En gymleraar worden - wat ik een tijd ben geweest. Of ik ambitieus ben? Zeker in de zin van: wat ik ook doe, ik ga er volledig voor en wil mezelf ontwikkelen.”

Noa: “Ambitie is in Nederland een beetje een vies woord, heb ik het idee. Maar het is juist iets moois, je wilt groeien. Zoals jij, Hélène, met die showprogramma’s.”

Hélène: “Ik had verwacht dat ik ermee buiten mijn comfortzone zou gaan, maar het blijft toch gewoon presenteren. Jullie zouden dat net zo goed kunnen!”

Is werken als vrouw in een mannenwereld lastig?

Merel: “Voor de politiek geldt dat niet meer. Ik bevind me geregeld tussen alleen vrouwelijke verslaggevers.”

Hélène: “Ik vind dat niet lastig. Ook niet als mensen iets zeggen over ons uiterlijk, terwijl ze dat bij een mannelijke journalist wellicht niet zouden doen.”

Noa: “Met mannen werken, vind ik juist fijn, zij zijn zo lekker direct. Ik kan ook onwijs lachen om ‘foute’ grappen op de werkvloer. Wel word ik een beetje moe van het idee dat er kost wat kost meer vrouwen móeten komen in de sportjournalistiek. Of dat er gezegd wordt: ‘Wat goed dat jij hier ook bent.’ Volgens mij zitten wij op deze plek, omdat we kennis hebben en het leuk doen. Niet omdat we tieten hebben en blond haar.”

Hélène: “Nou ja, ook - geintje. Mee eens. Drammerig vrouwen op deze positie neerzetten, alleen omdát ze vrouw zijn, werkt niet. Je moet iemand neerzetten, omdat diegene goed is. Wel moet je als vrouw bestand zijn tegen bepaalde reacties.”

Noa: “Precies. Als een vrouw zich verspreekt, staat direct X vol met opmerkingen als: zij kan beter achter het aanrecht.”

Van welke werkklus dromen jullie?

Hélène: “Voorlopig van wat ik nu doe. Ik zie mezelf niet nog twintig jaar langs het voetbalveld staan. Die voetballers zijn allemaal tussen de twintig en de dertig. Een jongere sportjournalist past daar dan beter naast. Verder ben ik geen uitgesproken planner: ik ga af op wat er op mijn pad komt.”

Merel: “Vorig jaar co-presenteerde ik ‘De Beste Wensen’. Zo’n programma waarmee je mensen blij maakt, zou ik graag vaker doen.”

Hélène: “Een talkshow zou jou ook goed passen!”

Merel: “Dat is geen keiharde ambitie. Al wil ik dat best proberen als jij tijdens ‘De Oranjewinter’ een keer ziek bent, Hélène, haha.”

Noa: “Het lijkt mij tof om ooit een documentaire te maken over sportcultuur of om een reisprogramma te presenteren. Tegen mij wordt vaak gezegd: ‘Als dochter van zul jij wel een keer entertainmentprogramma’s gaan doen’, maar voor nu voel ik dat helemaal niet.”

Hélène: “De kwaliteiten heb jij wel - en dat is redelijk uniek.”

Merel: “Noa kan ontzettend veel. Ze is niet puur doordat ze een nepobaby is gekomen waar ze nu is. Misschien ben je makkelijker op die plek terecht gekomen, maar zonder talent kom je alsnog niet ver. Noa heeft dat talent gewoon en is bovendien een keiharde werker.”

Sport en politiek razen 24/7 door. Merken jullie dat in je privéleven?

Hélène: “Ja, ik volg alle actualiteiten, de héle dag door.”

Noa: “Sportnieuws is vaak het laatste wat ik zie voordat ik ga slapen en het eerste wat ik op mijn telefoon lees als ik opsta. Onze partners hebben het soms zwaar met ons.”

Merel: “Ik denk dat ik voor ons alle drie spreek als ik zeg dat we ons vak niet zouden kunnen uitoefenen als onze partners thuis niet zoveel zouden opvangen en ze er niet zoveel begrip voor zouden hebben dat we veel en op onregelmatige tijden weg zijn.”

Noa: “Laatst kreeg ik een preek van mijn moeder dat ik meer tijd vrij moet blocken. ‘Da’s belangrijk voor je relatie,’ zei ze. Ik: ‘Maar jij hebt ook je hele leven kneiterhard gewerkt.’ Ze antwoordde met: ‘Daarom zeg ik het juist.’ Ze hééft ook een punt. Alleen heb ik nu nog alle vrijheid om de wereld over te reizen voor wedstrijden. Als ik in de toekomst zo gelukkig mag zijn om een kind te krijgen, wordt dat minder.”

Hélène: “Het is duidelijk: onze partners verdienen een standbeeld. Dat ze niet in de schijnwerpers komen, is overigens een bewuste keuze.”

Noa: “Opgroeiend heb ik gemerkt dat, wanneer je ervoor kiest om met je gezicht op televisie te komen, dit gevolgen heeft voor je gezin en je familie. Onze partners zitten er niet zo op te wachten dat die aandacht bij hen komt. Maar we zijn alle drie hartstikke happy in de liefde.”

In ’t kort

Hélène: bekend als sportjournaliste van SBS en Ziggo Sport, met programma’s als ‘Vandaag Inside’ en ‘De Oranjewinter’. Inmiddels ook te zien als presentatrice in SBS-showprogramma’s als‘The winner takes it all’ en ‘De Staatsloterijshow’.

Merel: politiek verslaggever in onder meer ‘Vandaag Inside’ en ‘Hart van Nederland’. Als co-presentator van‘Het Debat van Nederland’ voelde ze menig politicus aan de tand.

Noa: verschijnt in de SBS-programma’s ‘Vandaag Inside’, ‘De Oranjezomer’, ‘De Oranjezondag’ en‘Nieuws van de Dag’, waar ze verslag doet van voetbalnieuws. Ook is ze verslaggever voor Ziggo Sport.

Alledrie hebben eenTelevizier-Ring op zak: Noa en Merel wonnen, in respectievelijk 2023 en 2024, de prijs voor aanstormend talent en Hélène pakte in 2023 de Ring voor Beste Presentator.

Favorieten

Ultieme fan

Noa: “Mijn oma van 89 heeft speciaal Ziggo Sport genomen, zodat ze mij kan zien. Dan appt ze: ‘No, leuk interview metYouri Mulder, maar nu ga ik zappen, want die voetbalwedstrijd interesseert me niet en ‘Vandaag Inside’ begint!’”

Hélène: “Mijn moeder. Ouders vinden het altijd prachtig wat hun kind doet.”

Merel: “Mijn ouders zijn fans én kritische volgers, haha.”

Televisieprogramma

Hélène: “Naast sport kies ik ‘Battle of the bands’: het niveau ligt superhoog, fantastisch om te zien.”

Merel: “Privé kijk ik ‘Miljoenenjacht’, ‘Gooische Vrouwen’ en ‘Friends’, wat na acht keer nóg leuk is. En ‘B&B vol Liefde’!”

Noa: “Ongemakkelijke tv als ‘B&B’ vind ik ook heerlijk. En Nederlandse dramaseries als ‘Het gouden uur’.”

Guilty food pleasure

Merel: “Tussen opnames door: een frikandel speciaal.”

Hélène: “Alles met chocolade.”

Noa: “Als ik langs de lijn verslag doe, vormt een proteïnebar of een Snickers mijn avondeten.” ■